வியாழன், 27 ஜூன், 2024

தோற்றமும் குறிக்கோளும் -…- வை .கலையரசன் -…-

பார்ப்பனரல்லாத மக்களின் சமூக வரலாற்றில் மிகப்பெரிய மாற்றத்தை ஏற்படுத்திய ‘குடிஅரசு’ இதழ் தோன்றி ஒரு நூற்றாண்டாகி விட்டது.

ஒரு நூற்றாண்டுக்கு முன்னர் இந்த சமூகத்தில் இருந்த கொடுமைகளுக்கு எதிராக போராட உருவான ‘குடிஅரசு’ தொடங்கப்பட்ட காலம் பார்ப்பனரல்லாத மக்களுக்கு தங்கள் உரிமைகளைப் பற்றிய விழிப்புணர்வு இல்லாத காலம்.
அச்சமயம் வெளிவந்த பத்திரிகைகள் யாவும் பார்ப்பனப் பத்திரிகையானாலும் பார்ப்பனர் அல்லாதார் நடத்திய பத்திரிகையானாலும் நடுநிலைமையின்றி ஒரு சார்பாகவே நடைபெற்று வந்தன. அவை எல்லாத்துறைகளிலும் பார்ப்பனரையே ஆதரித்து எழுதியதோடு பார்ப்பனரல்லாதாரின் கருத்துகள் பற்றிய உண்மைச் செய்திகளை இருட்டடிப்புச் செய்து வந்தன.

வைக்கம் போராட்டம் குறித்த சரியான தகவல்களை எந்த பத்திரிகையும் வெளியிடவில்லை. போராட்டம் முடிந்து தந்தை பெரியார் தமிழ்நாடு திரும்பிய நிலையில் கைது செய்யப்பட்டார். அவர் கைது செய்யப்படக் காரணமாக குறிப்பிடப்பட்ட சென்னையில் பெரியார் பேசியது தொடர்பான வழக்கு பற்றிய செய்திகளை நடுநிலையோடு அவை வெளியிடவில்லை. பார்ப்பனரல்லாதாருடைய நன்மைகளுக்குப் பாடுபட ஒரு பத்திரிகை இல்லாத குறையையும் தற்போது அவசியத் தேவையாக இருப்பதையும் தந்தை பெரியார் உணர்ந்தார்.

நடத்தப் போவதாய் 19.01.1923 தேதியில்
சர்க்கா ரில் ரிஜிஸ்டர் செய்யப்ப ட்டது’’ என்று
அறிவிக்கிறார்.

நீதிக்கட்சியின் சார்பில் வெளிவந்த ‘ஜஸ்டிஸ்’, ‘திராவிடன்’ ஆகிய பத்திரிகைகளும் செல்வாக்கில்லாமல் இருந்தன.
அதற்கு முன்பு காங்கிரஸ் கட்சியிலிருந்த போது ஒரு போராட்டத்தில் 1922ஆம் ஆண்டு கைது செய்யப்பட்டு
கோவை சிறையில் இருந்த பொழுது ஒரு பத்திரிகை உருவாக்க முடிவு செய்ததைப் பதிவு செய்திருந்தார். அது குறித்த செய்தியை பின் நாட்களில் ‘குடிஅரசு’ இதழின் மூன்றாம் ஆண்டு தொடக்கம் குறித்து எழுதிய 1927 மே 15 தேதியிட்ட

‘குடிஅரசு’ இதழில் தெரிவிக்கின்றார். “நமது நாட்டு மக்களுக்குள் சுயமரியாதையையும். சமத்துவத்தையும், சகோதரத்துவத்தையும் உண்டாக்கிக் “குடிஅரசு” என்னும் ஒரு பத்திரிகையை ஆரம்பிக்க வேண்டும் என்பதாக முதன் முதல் நானும் எனது நண்பர் ஸ்ரீமான் தங்கபெருமாள் பிள்ளையும் 1922இல் கோயமுத்தூர் ஜெயிலில், சிறைவாசம் செய்யும் போதே நினைத்தோம்.

அதுபோலவே வெளியில் வந்த கொஞ்ச நாட்களுக்குள் “குடிஅரசு” என்று ஒருவாரப் பத்திரிகையும்
‘‘கொங்கு நாடு” என்று ஒரு மாதாந்திரமும் நடத்தப்போவதாய் 19.01.1923 தேதியில் சர்க்காரில் ரிஜிஸ்டர் செய்யப்பட்டது’’ என்று அறிவிக்கிறார்.

அதன்பின் இதுகுறித்து அவரது நெருங்கிய நண்பர்கள் ஆன திரு.வி.க. வரதராஜுலு நாயுடு, ராஜகோபாலாச்சாரியார் ஆகியோரிடம் தெரிவிக்கிறார். முதல் இருவரும் தந்தை பெரியாரின் முயற்சியைப் பாராட்டி வரவேற்கின்றனர் அதையும் அந்தத் தலையங்கத்தில் பதிவு செய்கிறார்.

திரு.வி.க. அவர்கள், “இப்படி ஒரு பத்திரிகை வேண்டியதுதான்; அதற்கு நீ தகுதியானவன்; நீ ஆரம்பித்தால் தமிழ்நாட்டிலேயே பதினாயிரக்கணக்கான சந்தாதாரர்கள் சேருவார்கள். ஆனால், அதிக நாள் நிலைக்காது. ஒரு கூட்டத்தார் எப்படியாவது அதை ஒழித்து விடுவார்கள். ஆனாலும் நடந்தவரை லாபம். நடத்துங்கள்” என்றார்.
வரதராஜுலு நாயுடு அவர்களும் அதனை வரவேற்று சீக்கிரத்தில் வெளிவர விரும்புவதாகவும் தாமதம் ஏற்பட்டால் தமது பத்திரிகையில் அக்கருத்தை எழுதி வரவேண்டும் என்று தெரிவிக்கிறார்.

மூன்றாவதாக ராஜகோபாலாச்சாரியாரிடம் இது குறித்து ஆலோசனை செய்த போது அவர் சொன்ன பதில், “இந்த சமயம் இப்படிப்பட்ட பத்திரிகை கூடாது. அல்லாமலும், மகாத்மா ஜெயிலில் இருக்கும் போது அதை விட்டுவிட்டு
நீ பத்திரிகை நடத்தப் போவது சரியல்ல. உன்னுடைய சேவை இது சமயம் மிகவும் அவசியமானது. அதனால் கண்டிப்பாகப் போக கூடாது” என்று சொல்லிவிட்டார்.

தந்தை பெரியாரும் ராஜாஜி ராஜகோபாலாச்சாரியாரின் சொல்லிற்கு மதிப்பளித்து பத்திரிகை நடத்துவதை ஒத்திவைத்து விட்டு, அந்த நேரத்தில் வைக்கத்திலிருந்து ஜார்ஜ் ஜோசப் அவர்கள் எழுதிய கடிதத்தால்
உடனடியாக வைக்கம் சென்றார். வைக்கத்திலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு வந்தவுடன் கைது செய்யப்பட்டார். விடுதலை ஆனவுடன் பத்திரிகையைத் தொடங்க முடிவு செய்தார் அந்த நேரத்தில்திருப்பாதிரிப்புலியூர் ஞானியார் மடாதிபதி ஸ்ரீலஸ்ரீ சிவசண்முக மெய்ஞான சிவாச்சாரியார் கோயம்புத்தூர் வந்திருந்ததை அறிந்து அவரை அழைத்து வந்து ‘குடிஅரசு’ பத்திரிகையைத் தொடங்கினார்.

2.5.1925 முதல் ‘குடிஅரசு’ வார இதழாக வெளிவரத் தொடங்கியது.
‘‘அநேக பத்திரிகைகள் நாட்டிலிருந்தாலும் அவை தங்களது மனசாட்சிக்கு உண்மை என்று பட்டதைத் தெரிவிக்க அஞ்சுகின்றன. அதனால் தான் இந்தப் பத்திரிகையை ஆரம்பிக்கிறேன். மற்ற பத்திரிகை போலல்லாமல் மனதில் பட்டதை தைரியமாக பொதுமக்களுக்கு உள்ளது உள்ளபடி தெரிவிக்க வேண்டும் என்பது எமது நோக்கம்’’ என்பதை இலக்காகக் கொண்டு வெளிவருவதாக அறிவித்துக்கொண்டு வெளியான ‘குடிஅரசு’.மேலும் அதன் கொள்கையாக கீழ்க்கண்டவற்றைப் பிரகடனப்படுத்தியது.மக்களிடையே சுயமரியாதையும் சமத்துவமும் சகோதரத்துவம் ஓங்கி வளர்தல் வேண்டும்.உயர்வு தாழ்வு என்கிற உணர்ச்சி ஒழிந்து அனைத்து உயிரும் ஒன்றும் உண்மையான அறிவு மக்களிடம் மலர வேண்டும்..சமயச் சண்டைகள் ஒழிய வேண்டும். இந்நோக்கங்கள் நிறைவேற உண்மை நெறி பற்றி இவர் எமக்கு இனியவர்; இவர் எமக்கு மாற்றார் என்கிற வெறுப்பு விருப்பு இன்றி நண்பரே ஆயினும் ஆகுக. அவர்தம் சொல்லும் செயலும் கேடு செய்வதாயின் அஞ்சாது கடிந்து ஒதுக்கப்படும்.

வந்திருந்த ஞானியார் சுவாமிகளும் வாங்கி வைத்த போது நமது நாட்டில் பல பத்திரிகைகள் இருந்தும் இப்பத்திரிகை போன்ற வேறு எதுவும் இல்லை. உயர்வு தாழ்வு என்கிற மனப்பான்மை மிகுந்திருக்கிறது சமத்துவம் என்ற உணர்ச்சி எங்கும் பரவ வேண்டும் என்னும் ‘குடிஅரசு’ கருத்தை வரவேற்று, சமயத்தில் இருக்கும் கேட்டை முதலில் ஒழிக்க வேண்டும். இவை ‘குடிஅரசின் முதல் கொள்கையாக இருக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக்கொண்டார்.

‘குடிஅரசு’ மனுதர்மம், சாத்திரம், புராண இதிகாசங்கள் இவற்றின் புரட்டுகளை அம்பலப்படுத்தியது. பார்ப்பனர்களுடைய சூழ்ச்சியைப் படம்பிடித்துக் காட்டியது. கல்வி, தொழில், அரசியல் ஆகிய துறைகளில் வந்த பெரும்பான்மை மக்களுக்காக உரிமைக்குரல் எழுப்பிற்று.

முதலாம் ஆண்டில் பதிவான செய்திகளில் முக்கியமானவை
10 வயதுள்ள லீலாவதி என்னும் ஒரு குழந்தையை அனுராதா அவரது கணவன் ஜோகேந்திரநாத் கான் என்பவனுக்கு சட்டப்படி நீதிபதி பேஜ் என்பவரால் மரண தண்டனை அளிக்கப்பட்ட செய்தி, 07.06.1925 தேதியிட்ட ‘குடிஅரசி’ல் ‘இந்துக்களின் கொடிய வழக்கம்’ என்னும் தலைப்பில் வெளியானது.

‘‘இப்பெண்ணின் பெற்றோர் கல்கத்தாவிலுள்ள சங்கரிதோலா சந்தில் மிட்டாய்க் கடை வைத்து வியாபாரம் செய்து வருகிறார்கள். இப்பெண்ணுக்கும் ஜோகேந்திரநாத் கானுக்கும் இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்னர் மணம் நடந்தது. பெண், பெற்றோர் வீட்டிலேயே இருந்து வந்தாள். மனைவியைத் தன்னூருக்கு அழைத்துச் செல்லக் கணவன் சென்ற பிப்ரவரி 9ஆம் தேதி மாமனார் வீட்டுக்கு வந்தான். அடுத்த அய்ந்து நாட்களும் சுபதினமல்லவென்று கூறி சில நாட்கள் கழித்து மனைவியை அழைத்துச் செல்லும்படி பெண்ணின் பெற்றோர் விரும்பினார்கள். அதற்கிசைந்த அவன் மாமனார் வீட்டிலேயே தங்கியிருந்தான். முதல் இரண்டுநாள் இரவிலும் புருஷனும் மனைவியும் ஒரே அறையில் படுக்கை கொண்டனர். மூன்றாம் நாளாக புருஷனுடன் ஒரே அறையில் உறங்கப் பெண் மறுத்து தாயாருடன் படுக்கை கொண்டாள். பிப்ரவரி 12 இரவு வெற்றிலை பாக்கு வேண்டுமென ஜோகேந்திரன் கேட்க, அவைகளைக் கொடுத்து வரும்படி தாயார் மகளை அனுப்பினாள் பெண் அறைக்குள் சென்றதும் கணவன் அறையை தாளிட்டுக் கொண்டான்.

சற்று நேரம் பொறுத்து பெண்ணின் அழுகுரலையும். வரிசையாக அடிகள் விழும் சத்தத்தையும் பெண்ணின் தாயாரும், பக்கத்திலுள்ளவர்களும் கேட்டனர். தாயார் அறைக்குள் ஓடிப் பார்க்க இரத்த வெள்ளத்தில் தன்மகள் தரைமேல் முகம் கவிழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்ணுற்றனள். இரத்தம் தோய்ந்த கல் குழவியொன்று பக்கத்தில் கிடந்தது. இக்குழவியால் மண்டை உடைக்கப்பட்டு மூளை தெறித்துக் கிடந்தது.’’

‘மாடர்ன் ரிவ்யூ’ மாத இதழில் வெளியான இந்தக் கொடூரக் கொலை பற்றிய செய்தியை வெளியிட்டு இதற்குக் காரணமான பாலிய மணம் என்னும் இந்து மதப் பழக்கத்தைக் கடுமையாக கண்டித்தது.
“பால் மணம் மாறாச் சிறுமியர்களைக் காமவிகாரத்தாற் கட்டுண்டு விலங்குகளைப் போல் திமிர் கொண்டலையும் இளம் வாலிபர்களுக்கு வதுவை செய்து அவர்பால் ஒப்புவிக்கும் கொடிய குற்றமான வழக்கமென்று நாம் திண்ணமாகக் கூறுவோம்.

இத்தகைய கொடிய, அக்கிரமமான வழக்கம் இந்து சமயத்தின் பேரால் நடைபெறுவது நமக்குப் பேரவமானம்” என்று மதத்தின் பேரால் நடைபெறும் கொடுமையைத் துணிச்சலாக எதிர்த்தது.
நீதிக்கட்சி முதலமைச்சர் கொண்டு வந்த இந்து தேவஸ்தான மசோதா சட்டமான பின், கனவில் சார் திருப்பதி தேவஸ்தான நிதியிலிருந்து சந்திரகிரியில் ஒரு பல்கலைக்கழகம் ஏற்படுத்தப் போவதாக அறிவித்ததையும், அதைக் கண்டித்து பார்ப்பனர்கள் பத்திரிகைகளில் அவருக்கு எதிராகச் சீறி எழுதியதையும் தெரிவித்து 12.7.1925 தேதியிட்ட ‘குடிஅரசு’ ஏட்டில் ஒவ்வொரு மாகாணத்திலும் தேவஸ்தான சட்டம் தேவை என்னும் தலைப்பில் ‘சித்திரபுத்திரன்’ என்னும் புனைப் பெயரில் ‘குடிஅரசு’ பதிலடி தந்தது.

‘சுதேசமித்திரன்’ ஏட்டில் மதுவிலக்கு தொடர்பாக “சென்னை பிஷப்பின் யோசனை” என்ற தலைப்பிட்டு எழுதிய குறிப்பு பற்றி 26.7.1925 ‘குடிஅரசு’ ஏட்டில் ஒரு தலையங்கம் வெளியானது. அதாவது கட்டாயப்படுத்தி கள் குடியைத் தடுக்க முடியாது என சென்னை பிஷப் ஒரு கூட்டத்தில் பேசியதை நையாண்டி செய்து ‘சுதேசமித்திரன்’ இந்தச் செய்தியை வெளியிட்டிருந்தது.

இது குறித்த “சுதேசமித்திரனின் மதுவிலக்குப் பிரச்சாரம்” என்ற தலைப்பிட்டு ‘குடிஅரசு’ அந்தத் தலையங்கத்தை எழுதியது.”அதே சுதேசமித்திரனின் இதழில் முதல் பக்கத்தில் கண்ணைப் பறிக்கும் பெரிய
எழுத்துகளில் ‘புட்டி’படத்துடன் ‘எக்ஸ்ஷாஷ்’ பிராண்டியைப் பற்றிப் புகழ் மிகுந்த விளம்பரம் செய்து பொருள் சம்பாதித்து வரும் சுதேசமித்திரன் மெய்மறந்து பாவம் எழுதிவிட்டான் என்றே நினைக்கிறோம். இத்தகைய விளம்பரங்களின் வாயிலாகத்தான் நமது சுதேசமித்திரன் மதுவிலக்குப் பிரச்சாரம் செய்து வருகின்றான் போலும்!
‘சுதேசமித்திரன்’ அகராதியில் மதுவிலக்கு என்பதற்கு மது அருந்த விளம்பரம் செய்தல் என்பதுதான் அர்த்தம் போலும்! பணத்திற்குமுன் அறிவு, தேசாபிமானம், சுய உணர்வு எல்லாம் பறந்துவிடுவது சகஜமே பணமென்றால் பிணமும் வாய் திறக்குமல்லவா? சொல்வதொன்று செய்வதொன்று என்பது தான் எமது கொள்கை என்று சுதேசமித்திரன் பெரிய விளம்பரம் செய்துவிடுவானாகில் நமக்குக் கவலையே இல்லை. “கட்டாயத்தினால் குடியை
வெருட்டினா லொழிய கல்வி அறிவைக் கொண்டு அது ஓடுமென்று நினைக்க உலகில் அனுபோகம் இடங்கொடுக்க
வில்லை” என்று வெகு சமத்காரமாகச் சுதேசமித்திரன் செய்த முடிவை நாமும் ஆமோதிக்கிறோம்” என்று தெரிவித்திருந்தது. காங்கிரசில் இருந்த பார்ப்பனர்கள் செய்த கொடுமைகளை 18.10.1925 தேதியிட்ட ‘குடிஅரசு’ இதழ் “அம்பலத்து அதிசயம்” என்று தலைப்பிட்டு தலையங்கமாக எழுதியுள்ளது.
(தொடரும்)

ஞாயிறு, 16 ஜூன், 2024

கல்பாத்தியும் தெருவில் நடக்க தடையும்

2023 பெரியார் மே 1-15,2023 வரலாற்றுச் சுவடுகள்

May 4, 2023உண்மை Unmai

– ‘குடிஅரசு’ ஏட்டின் பதிவிலிருந்து

மலையாளம் ஜில்லாவைச் சேர்ந்த பாலக்காடு முனிசிபல் எல்லைக்குள் கல்பாத்தி என்கிற பாகம் பிராமணர்கள் முக்கியமாய் வசிக்கும் பாகம். அது பல தெருக்களை உடையது. அத்தெருக்கள் எல்லாம் முனிசிபாலிட்டியாரைச் சேர்ந்தது. அதைப் பழுது பார்த்தல், பராமரித்தல் எல்லாம் முனிசிபல் செலவிலேயே நடந்து வருகிறது. அப்படி இருந்தும் அங்கிருக்கும் பிராமணர்கள் அத்தெருவின் வழியாய்‘பஞ்சமர்கள்’ என்று சொல்லுவோர்களையும் ‘தீயர்’ என்று சொல்லுவோர்களையும் நடப்பதற்கு விடுவதில்லை.

அத்தெருக்களின் முகப்புகளில் உள்ள பல வியாபாரக் கடைகளிலும் பிராமணர்கள் வந்து சாமான்கள் வாங்கினால் அதைத் தங்கள் வீட்டுக்குத் தூக்கிச் செல்ல மகமதியக் கூலிகளையாவது, கிறிஸ்துவக் கூலிகளையாவது அமர்த்தி எடுத்துக்கொண்டு போவதே தவிர, மேற்படி இந்துக் கூலிகளை எடுக்க விடுவதில்லை.இதற்காகவே அக்கடைகளுக்குப் பக்கத்தில் மகமதிய, கிறிஸ்துவக் கூலிகள் அதிகமாய் நின்று கொண்டிருப்பார்கள்.

அல்லாமலும், அந்த வீதிகளில் உத்தியோகஸ்தர்களும் குடி இருக்கிறார்கள். அவர்கள் வீட்டுக்கும் ஆபீஸ் சம்பந்தமான காகிதம் போக்குவரத்து முதலியவைகளுக்கும் மகமதிய, கிறிஸ்துவ, பிராமண, நாயர் ஆகிய ஜாதியிலேயே குமாஸ்தா, பியூன் முதலியவர்களை நியமித்துக் கொள்ளுவதே அல்லாமல் தீயர், ஈழவர் என்கிற வகுப்பார்களை நியமிப்பதில்லை. தவிரவும் சென்னையிலிருந்து கள்ளிக்கோட்டைக்குப் போய்க் கொண்டிருக்கும் நேர் ரஸ்தாவில்தான் பாலக்காடு டவுன் பெரிய கடைவீதி இருக்கிறது. அக்கடைவீதிதான் பெரிய மண்டிக்கடை, மளிகைக் கடை, ஜவுளிக்கடை, பாத்திரக்கடை, பலகாரக்கடை, வெத்திலை பாக்குக்கடை, புகையிலை மண்டி முதலிய வியாபாரங்கள் நடக்கும் வியாபார ஸ்தலமாய் இருக்கிறது. இதுவும் முனிசிபல் பொது ரஸ்தாவாகும். இதிலும் சேரி மக்கள் முதலிய சில தாழ்ந்த ஜாதியார் என்போர்கள் நடக்கக்கூடாது. இந்தக் கடை வீதிகளிலும் மேற்படி தாழ்ந்த ஜாதியார் கூலிவேலை செய்யவுங் கூடாது.

தங்களுக்கு வேண்டிய சாமான்கள் வாங்கவும் கூடாது. வேறு யாரிடமாவது, ஒரு மகமதியர் மூல
மாகவோ, கிறிஸ்துவர் மூலமாகவோ ‘உயர்ந்த ஜாதி’ இந்து மூலமாகவோதான் காசு கொடுத்து வாங்கிக் கொள்ள வேண்டும். ஆனால், இந்தக் கடைவீதியில் தான் சர்க்கார் போலீஸ் ஸ்டேஷன் இருக்கிறது.

திருட்டு, கொலை, கொள்ளை, போர்ஜரி, விபசாரம் முதலிய வழக்குகளில் சம்பந்தப்பட்ட குற்றவாளியாகவோ, தண்டித்த கைதியாகவோ இருந்தால் அந்த வீதி வழியாக போலீஸ் ஸ்டேஷனுக்குப் போலீஸ்காரர்கள் கைவிலங்கிட்டோ சங்கிலியில் பிணைத்துக் கட்டியோ கூட்டிக்கொண்டு போவதை அடிக்கடி பார்க்கலாம்.

யோக்கியமானவன்தான் அவ்வழியில் நடக்கக் கூடாது. இவ்விஷயங்களைப் பற்றி சுமார் 7, 8 வருஷங்களுக்கு முன் ஒரு தடவை சில கனவான்கள் யோசித்து கல்பாத்தி வழியாக சில தாழ்ந்த வகுப்பார் என்கிறவர்களை அழைத்துச் செல்ல முயற்சித்தார்கள். அதுசமயம் கல்பாத்தி பிராமணர்கள் “பொது கடை வீதிகளில் பிராமணரல்லாதவர்களான மகமதியர், கிறிஸ்துவர்கள், ஈழவர்கள் உள்பட அநேகம் பேர் இருக்கிறார்கள். அந்த வழியிலேயே தாழ்ந்த ஜாதியார் நடக்கக்கூடாது என்று அவர்கள் சொல்லும் போது, நாங்கள் மாத்திரம் எப்படி எங்கள் தெருவில் நடக்கவிடுவோம்’’என்றார்கள். அதன் பிறகு உடனே சிலரில் தாழ்ந்த ஜாதியாரை அழைத்துக் கொண்டு கடைவீதியின் வழியாய் நடக்க ஆரம்பித்தார்கள்.

ஆனால், அந்தக் கடைவீதியானது பெயருக்கு மாத்திரம் பல வகுப்புக்காரர்கள் அடங்கிய வியாபாரக் கூட்டக்காரரால் வியாபாரம் செய்யப்பட்ட வீதியாயிருந்ததே ஒழிய, ஏறக்குறைய எல்லா முக்கிய வியாபாரிகளும் கல்பாத்தி முதலிய பிராமண அக்கிரகாரங்களில் உள்ள பிராமணர்களிடத்தில் கடன் வாங்கியவர்களாகவே இருந்ததால் அந்தப் பிராமணர்களின் இஷ்டத்திற்கு விரோதமாய் நடக்க சக்தியற்றவர்களாகவே இருந்து அந்தப் பிராமணர்கள் தயவுக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்க வேண்டியவர்களானதால் இந்த வியாபாரிகள் கடைவீதியிலும் தாழ்ந்த ஜாதிக்காரர் பிரவேசித்ததைத் தடுத்தார்கள். தடுத்ததோடு பிரவேசித்த தாழ்ந்த வகுப்பார்களை நன்றாய் அடித்தார்கள்.

அதன்மேல் பிராது ஏற்பட்டு அடித்ததற்காக சில செல்வமும் செல்வாக்கும் உள்ள வியாபாரிகள் அபராத தண்டனையும் அடைந்தார்கள். அதற்குப் பிறகு எவரும் செல்லவும் தடுக்கவும் பிரவேசிக்கவுமில்லை. சென்ற வருஷத்தில் வைக்கம் சத்தியாக்கிரகத்திற்குப் பிறகு மறுபடியும் கல்பாத்தி அக்கிரகாரத்திற்குள் ஈழவர்கள் பிரவேசிக்க முயன்றார்கள்.
அதுசமயம் சட்ட சபையிலும் எல்லா பொது ரஸ்தாவிலும் எல்லா ஜாதியாரும் போகலாம் என்று ஒரு தீர்மானத்தையும் நிறைவேற்றினார்கள். அது அமலுக்கு வரும்போது சட்ட மெம்பர் சர். சி.பி. ராமசாமி அய்யர் தயவில் “வேலையிருந்தால்தான் போகவேண்டும்” என்கிற வியாக்கியானம் செய்யப்பட்டுப்போய் அந்தத் தீர்மானம் குழிதோண்டிப் புதைக்கப்பட்டது.

பிறகு சில ஈழவர்கள் ஆரிய சமாஜத்தில் சேர்ந்து மதம் மாறி அவ்வழியே நடந்தார்கள். அவர்கள் மீதும் பிராது கொடுக்கப்பட்டு விடுதலை ஏற்பட்டது.

இப்போது மறுபடியும் விடுதலை பெற்ற அதே ஆசாமி, அதாவது ஸ்ரீமான் சங்கரன் என்னும் பத்திரப் பதிவு இலாகா குமாஸ்தா தன் எஜமானன் வீட்டுக்குச் சர்க்கார் காரியமாய்ப் போகும் போது சில பிராமணர்கள் அவரை வழிமறித்து உபத்திரவம் செய்து அவர் நடந்த வீதியை பரிசுத்தம் செய்வதற்கென 10 ரூபாய்க்கு ஒரு பிராமிசரி வாங்கிக் கொண்டு விட்டு விட்டார்கள். இதைப்பற்றி நியாய ஸ்தலத்தில் பிராது நடந்து கடைசியாக இவ்வாரத்தில் தடுத்த பிராமணர்களுக்கு ஆள் ஒன்றுக்கு 30 ரூபாய் வீதம் அபராதமும் போடப்பட்டது.

இத்தோடு இது முடியும் விஷயமாகவும் இல்லை. மறுபடியும் கடைவீதிகளில் தாழ்ந்த ஜாதியார் நடக்கக்கூடாது என்பதைச் சிலர் வற்புறுத்தி பிரச்சாரம் செய்து வருகிறார்கள். ஆனாலும் இதுசமயம் பாலக்காடு பெரிய கடைவீதி வியாபாரிகள் சுலபத்தில் ஏமாறக்கூடியவர்கள் அல்ல. தாங்கள் சென்ற தடவை தடுத்ததே நியாயமில்லை என்பதை நன்றாய் உணர்ந்திருக்கிறார்கள். ஆதலால் சீக்கிரத்தில் தாழ்ந்த வகுப்பாருக்குக் கடைவீதி பிரவேசமாவது கிடைக்குமென்று நம்புகிறோம்.

-‘‘குடிஅரசு’’ – கட்டுரை – 16.05.1926

செவ்வாய், 11 ஜூன், 2024

பெரியாரின் சுயமரியாதையும் வ.உ.சி.யின் தன் விடுதலையும்! - ப. திருமாவேலன்

2022 சிறந்த நூலிலிருந்து சில பக்கங்கள் டிசம்பர் 1-15 2022 உண்மை இதழ்

இடது ஆகஸ்டு – அக்டோபர் 2022 சமூக அரசியல் கலை இலக்கியக் காலாண்டிதழ்
பெரியாரின் சுயமரியாதையும் வ.உ.சி.யின் தன் விடுதலையும்!
ப. திருமாவேலன்

‘ஈ.வெ.ரா.விடத்தில் உள்ள சிறப்புக் குணம் என்னவென்றால் மனதில் படும் உண்மைகளை ஒளிக்காமல் சொல்லும் ஒரு உத்தமக் குணம் தான். அவரை எனக்கு இருபது ஆண்டுகளாகத் தெரியும். அவரும் நானும் ஒரே இயக்கத்தில் சேர்த்து வேலை செய்து வந்தோம். அந்த இயக்கத்தில் அயோக்கியர்கள் சிலர் வந்து புகுந்த பிற்பாடு நானும் அவரும் விலகிவிட்டோம். பிறகு அவர் ஆரம்பித்து நடத்தப்பெறும் சுயமரியாதை இயக்கத்தைப் பார்த்து இது எல்லா இயக்கத்திலும் நல்ல இயக்கமாயிருப்பதால் என்னால் ஆன உதவியை அவ்வியக்கத்திற்குச் செய்து வருகிறேன். அவரைப் பற்றிச் சுருக்கமாகச் சொல்வதாக இருந்தால் தமிழ்நாட்டில் எல்லாத் தலைவர்களைவிட பெரிய தியாகி என்றுதான் சொல்ல வேண்டும். ஆகையினால் அவருடைய திருவுருவப் படத்தை ஒவ்வொருவரும் வைத்து காலை, மாலை, பகல் முதலிய வேளைகளில் வணங்கவேண்டுமாய் கேட்டுக்கொள்கிறேன்’ (நாகப்பட்டினத்தில் பெரியார் படத்தைத் திறந்து வைத்துப் பேசியது – “குடிஅரசு” 10.6.1928) என்று சொன்னவர் பெருந்தமிழர் -பேரறிஞர் -_ தியாகிகளுக்கெல்லாம் பெரிய தியாகியான
வ.உ. சிதம்பரனார்.

அதே விழாவில் பெரியார் படத்தை நோக்கி விழுந்து வணங்கினார் வ.உ.சி. “இப்படி நீங்கள் பேசலாமா? இப்படி எனது படத்தை விழுந்து வணங்கலாமா? என்று கேட்டிருக்கிறார் பெரியார். “அதில் என்ன தவறு?” என்று திருப்பிக் கேட்டுள்ளார் வ.உ.சி.
தலைவர்களுக்கெல்லாம் தலைவர்களான பெரியாருக்கும் வ.உ.சி.க்கும் இடையில் இருந்த தலைமைப் பண்புக்கு உதாரணமான காட்சிகள் இவை.
வ.உ.சி.யைப் பார்த்து அரசியலுக்கு வந்தவர்தான் பெரியார். இதனைக் கோவில்பட்டியில் நடந்த கூட்டத்தில் வெளிப்படையாகவே பெரியார் சொல்லி இருக்கிறார். “அவர் வங்காளப் பிரிவினையின் போது தமிழ்நாட்டில் சிறப்பாக இந்த ஜில்லாவில் அரும்பெரும் தலைவராயிருந்து நடத்திய கிளர்ச்சியின் போது நான் உல்லாசத்துடன் விடலைப் புருஷனாய் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன். அவரையும் அவர் போன்றோரையும் கண்டே பொதுத் தொண்டில் இறங்கினேன்’ என்று பேசியவர் பெரியார். “குடிஅரசு” 26.6.1927) இத்தகைய காவிய நட்பு அவர்கள் இருவருக்குள்ளும் இருந்துள்ளது.

அரசியல் விடுதலையுடன்
சமூக விடுதலையும்!
வ.உ.சி.யின் வாழ்க்கையை இரண்டாகப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும். 1904–_1912 அரசியல் விடுதலைக் காலம், 1918–_1936 சமூக விடுதலைக் காலம்- என்பதாகப் பிரித்துக் காண வேண்டும். இதில் சமூக விடுதலைக் கால வ.உ.சி. குறித்து சில பதிவுகளை மய்யமாக வைத்து இக்கட்டுரை விரிகிறது.
வ.உ.சி. அவர்கள் 1908ஆம் ஆண்டு கைதாகி 1912 வரை சிறையில் இருக்கிறார். இது பெரியார் அவர்கள் தீவிர அரசியலில் இறங்காத காலம் ஆகும். சுதேசிக் கப்பல் நிறுவனத்தை வ.உ.சி. தொடங்கிய காலத்தில் ஈரோட்டில் நிதி திரட்டித் தந்ததாக பெரியார் தனது உரையில் குறிப்பிட்டுள்ளார். (7.11.1948) சேத்துப்
பட்டு வ.உ.சி. இளைஞர் கழக இலவச நூல் நிலையத் திறப்பு விழா) சிறையில் இருந்த வெளியில் வந்த வ.உ.சி. தீவிர அரசியலில்
இருந்து விலகி நிற்கிறார். அப்போது காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் சென்னை மாகாண சங்கம் என்ற அமைப்பு உதயமானது. நீதிக்கட்சி எனப்படும் தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கமானது பார்ப்பனரல்லாதார் நலனுக்காகப் பேசத் தொடங்கிய (1916–_17) காலம் அது- இது காங்கிரஸ் கட்சிக்குள் நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகிறது. காங்கிரசுக்குள் இருக்கும் பார்ப்பனரல்லாத தலைவர்கள் இணைந்து – ஓர் அமைப்பைத் தொடங்குகிறார்கள். அதற்கு ‘சென்னை மாகாண சங்கம்’ என்று பெயர். இதில் முக்கியப் பங்கு வகித்தவர் வ.உ.சி. அவருடன் இணைந்து திரு.வி.க., பெரியார், டாக்டர் வரதராஜுலு ஆகியோர் இயங்கினார்கள். இந்த சென்னை மாகாண சங்கத்தின் இரண்டாம் ஆண்டு விழா (1919) ஈரோட்டில் நடந்துள்ளது. அதன் தீர்மானத்தை வடிவமைத்ததில் வ.உ.சி. முன்னின்றதாக பிற்காலத்தில் பெரியார் பேசி இருக்கிறார். (குடிஅரசு 20.12.1925) அந்த வகையில் சுயமரியாதை இயக்கத்தின் தொடக்க ஊக்கியாக இருந்தவர் வ.உ.சி. அவர்கள்.

வ.உ.சி.யின் இரண்டு தீர்மானங்கள்!
1925ஆம் ஆண்டு காஞ்சிபுரம் மாநாட்டில் வகுப்புரிமைத் தீர்மானத்தைக் கொண்டு வர முடியாமல் பெரியார் அவர்கள் காங்கிரசை விட்டு வெளியேறினார். ஆனாலும், இதன் தொடக்கம் என்பது 1920 திருநெல்வேலி மாநாடு ஆகும். இங்கு அடித்தளமாக இருந்தவர் வ.உ.சி. 1920 ஆம் ஆண்டு நடந்த 26ஆவது சென்னை மாநில அரசியல் மாநாட்டில் வகுப்புவாரி உரிமைத் தீர்மானத்தை வ.உ.சி. அவர்கள் கொண்டு வந்தார்கள். அப்போதுதான் காங்கிரசில் இருந்து பார்ப்பனரல்லாத தலைவர்கள் அனைவரும் வஞ்சமாக ஏமாற்றப்பட்டார்கள்.
பெரியார் தலைமையில் அந்த மாநாட்டுப் பந்தலில் பார்ப்பனரல்லாதார் கூட்டம் ஒன்று நடந்துள்ளது. வகுப்புரிமைத் தீர்மானத்தை இம்மாநாட்டில் நிறைவேற்றவேண்டும் என்று அதில் கலந்துகொண்ட பலரும் வலியுறுத்
தினார்கள். இதில் மிக முக்கியமானவர்கள் நாவலர் சோமசுந்தரபாரதி, வ.உ.சி., தண்டபாணி(பிள்ளை) உள்ளிட்டவர்கள். மாநாட்டுத் தீர்மானங்களை வடிவமைக்கும் கமிட்டிக்கு அன்றைய பெயர் விஷயாலோசனைக் கமிட்டி என்பதாகு¢ம். அக்கூட்டத்தில் இத்தீர்மானத்தைப் பெரியார் முன்மொழிகிறார். வ.உ.சி.யும் தண்டபாணியும் வழிமொழிகிறார்கள்.
அப்போது என்ன நடந்தது என்பதை இதோ ‘குடிஅரசு’ சொல்கிறது:
‘காலஞ்சென்ற திரு.எஸ். கஸ்தூரி ரெங்கய்யங்கார் எழுந்து வீதாசாரம் (Percentage) என்கிற வார்த்தைக்குப் பதிலாக ‘போதுமான’ என்னும் அர்த்தத்தைக் கொடுக்கத் தகுந்த (Adequately) ‘அடிகுவேட்லி’ என்கிற பதத்தைப் போட்டுக் கொள்ளும்படி ஒரு திருத்தப் பிரேரேபணை கொண்டு வந்தார்.
இந்த ‘அடிகுவேட்லி’ என்ற பதத்திற்கு என்ன பொருள் என்று திரு. ராமசாமி நாயக்கர் அம்மாநாட்டுக்கு அக்ராசனாதிபதியாக இருந்த திரு. சீனிவாசய்யங்கார் அவர்களைக் கேட்க, அவர் இரண்டும் ஒரே அர்த்தந்தான்; ஆனால், பர்சன்டேஜ் என்பதைவிட அடிகுவேட்லி என்பது நல்ல வார்த்தையென்று சொல்லி. தீர்மானத்தை நிறைவேற்றிவிட்டார்.

இது சமயம் திரு. ராஜகோபாலாச்சாரியார் முதலியோர்களும் இக்கூட்டத்தில் ஆஜராகித் தானிருந்தார்கள். அதோடு ராஜாங்கக் கல்வித்துறைகளில் சமஸ்கிருதக் கல்விப்பயிற்சிக்கு உள்ள யோக்கியதையும் செய்முறையும் தமிழ்க் கல்விக்கும் இருக்க வேண்டுமென்று ஒரு தீர்மானம் திரு. ராமசாமி நாயக்கரால் பிரேரேபிக்கப்பட்டு திரு. வி.ஓ. சிதம்பரம் பிள்ளையால் ஆமோதிக்கப்பட்டு நிறைவேற்றப்பட்டது. (ஆனால், விஷயாலோசனைக் கமிட்டிக் கூட்டம் முடிந்ததும் வெளியில் வந்து திரு. ஈ.வெ. ராமசாமி நாயக்கர் சில ஆங்கிலம் படித்தவர்களைக் கண்டு ‘அடிகுவேட்லி’ என்பதற்கும் ‘பர்சென்டேஜ்’ என்பதற்கும் என்ன வித்தியாசம் என்று கேட்டபோது அவர்கள், அடிகுவேட்லி என்பது இருபொருள் கொண்டதென்றும், அதாவது யோக்கியதைக்குத் தகுந்த என்கிற பொருள்கூட கொள்ளலாமென்றும், பர்சன்டேஜ் என்கிற வார்த்தைதான் மிகத் தெளிவானது என்றும் சொன்னார்கள்.)
பிறகு மாநாட்டில் இத்தீர்மானம் வரும்போது ‘பர்சன்டேஜ்’ என்கிற வார்த்தையையே போட்டுக்கொள்ள வேண்டும் என்று திரு. நாயக்கரும், திரு. தண்டபாணிப் பிள்ளையும் அக்ராசனர், திரு. சீனிவாசய்யங்காரிடம் சொன்னார்கள். அவரும் அப்படியே ஆகட்டுமென்று ஒப்புக்கொண்டார்.

கடைசியாக மாநாட்டில் இது தவிர மற்ற தீர்மானங்கள் முடிந்தவுடன்அக்ராசனாதிபதி எழுந்து திடீரென்று தமது முடிவுரையை ஆரம்பித்துவிட்டார். திரு.தண்டபாணிப் பிள்ளை தன்னுடைய வகுப்புவாரிப் பிரதிநிதித்துவ தீர்மானம் என்ன ஆயிற்றென்று அக்ராசனரைக் கூட்டத்தில் கேட்டார்.
அக்ராசனர் திரு. சீனிவாசய்யங்கார், அது பொது நன்மைக்கு விரோதமான தீர்மானமானதால் அவற்றை ஒழுங்குத் தவறானதென்று தீர்மானித்துவிட்டதாகச் சொல்லிவிட்டார். உடனே திரு. தண்டபாணிப்பிள்ளை எழுந்து, விஷயாலோசனைக் கமிட்டியில் நிறைவேற்றப்பட்டதான தீர்மானம் இங்கு எப்படி ஒழுங்குத்தவறு என்று கேட்டார். அப்போது அங்கிருந்து பிராமணர்கள் திரு. பிள்ளையை உட்காரும்படி கூச்சல்போட்டு அடக்கி விட்டார்கள்.’
கடைசியாக முடிவுரையில் திரு.அய்யங்கார், காஞ்சி மாநாட்டில் திரு.முதலியாரைக் கொண்டு சமாதானம் சொல்லச் சொன்னது போல் வருத்தப்படுவதாகப் பொய் வேஷம் போட்டு மறைத்துவிட்டார். (“குடிஅரசு’’ 6.12.1925)

-இதுதான் உண்மை வரலாறு. இதில் வ.உ.சி.யின் பங்களிப்பை முழுமையாக அறியலாம். வகுப்புவாரி உரிமையை மட்டுமல்ல; தமிழ்க் கல்விக்காக பெரியாரும் வ.உ.சி.யும் இணைந்து கொடுத்த குரலையும் நாம் அறியலாம். சமூகநீதி வரலாற்றில் மட்டுமல்ல; தமிழ்த்தேசிய வரலாற்றிலும் கவனிக்கத் தக்கவராக
வ.உ.சி. இருந்துள்ளார். நெல்லையில் தோற்ற தீர்மானத்தை தஞ்சை, திருப்பூர், மதுரை, திருச்சி,
சேலம், திருவண்ணாமலை ஆகிய மாநாடுகளுக்கும் கொண்டு சென்று அங்கும் தோற்ற பிறகுதான் காஞ்சிபுரத்திலும் கொண்டு வந்தார் பெரியார். அங்கும் காங்கிரசில் நுழைக்க முடியவில்லை. காங்கிரசை உடைத்து வெளியேறினார் பெரியார். அந்த வகையில் திருநெல்வேலி மாநாடு (1920) தொடக்கமாக அமைந்தது. வ.உ.சி. முக்கியக் காரணமாகவும் அமைந்திருந்தார்.

சீர்திருத்தச் சைவர்!
பெரியாரின் வாழ்வில் பெரும் மாறுதலை ஏற்படுத்திய நூல், ‘ஞானசூரியன்’. இதனை எழுதியவர் சுவாமி தயானந்தசரஸ்வதி. இந்நூலை முதலில் வெளியிட்டவர் கானாடுகாத்தான் வை.சு. சண்முகம். இந்நூலைப் பெரியாருக்குக் கொடுத்தவரும் அவரே. இதனை 1928ஆம் ஆண்டு மறுபதிப்பு செய்து பெரியார் வெளியிட்டார். இந்நூலுக்கு மூன்று பேரிடம் சிறப்புரை பெற்றுள்ளார் பெரியார். வ.உ.சி., மறைமலையடிகள், கா. சுப்பிரமணியனார் ஆகியோரே அந்த மூவர். இந்தச் சிறப்புரையை 7.10.1927 அன்று கோயிற்பட்டியில் இருந்து எழுதியதாக வ.உ.சி. குறிப்பிட்டுள்ளார். சுயமரியாதை இயக்கக் கொள்கைகள், பார்ப்பனர் எதிர்ப்பில் மட்டுமல்ல, எத்தகைய சீர்திருத்தச் சைவராகவும் வ.உ.சி. இருந்துள்ளார் என்பதை இதன் சிறப்புரை மூலமாக அறியலாம்.

‘பிராமணப் புரோகிதர்களும் பூசாரிகளும் பிராமணரல்லாதாருடைய பொருள்களைக் கவருவதற்குத் தொன்றுதொட்டுச் செய்துவரும்
சூழ்ச்சிகளையும் மோசங்களையும் கொலைகளையும் எடுத்துக்கூறி, பிராமணரல்லாதவர்கள் இன்னும் பிராமணப் புரோகிதர்களையும் பூசாரிகளையும் விரும்புகிறார்களா என ஞானசூரியன் வினவுகிறான். இந்து சமயம் என்பதன் பொய்களையும் புரட்டுகளையும் ஆபாசங்களையும் அச்சமயப் பெயரால் செய்யப்படும் சடங்குகளின் வாயிலாகவும் பிராமணரல்லாதாரின் பொருள்கள் கொள்ளையிடப்படுவதையும் பிராமணரல்லாதார் தப்புவதற்குரிய அவசியத்தையும் வழிகளையும் ஞானசூரியன் நன்கு விளக்குகின்றான்” என்று அதில் குறிப்பிட்டுள்ளார் வ.உ.சி.
“…வடமொழி யாகங்களிற் சிலவற்றைத் தமவெனக் கொண்டு பிறப்பால் ஜாதிவேற்றுமைகள் கற்பித்தும் சிவாலயங்களிற் சிவலிங்கப் பிரதிஷ்டை செய்து வணங்கியும் வருகின்ற சைவர்களும் ‘ஞானசூரியன்’ கிரணங்களினின்று தப்பவில்லை. தாம் மதிக்கப்படுவதற்குரிய ஒரு ஜாதியார் என்று சொல்லிக்கொள்ள விரும்புவாராயின் அச்சைவர் வடமொழி ஆகமங்களைத் தமவெனக் கொள்ளும் தவற்றை ஒழித்தலும், சிவாலயங்கள் சிலவற்றில் காணப்படும் சிவலிங்க உருவினை மாற்றலும் இன்றியமையாதவை” என்று எழுதியுள்ளதன் மூலம் வ.உ.சி.யின் தீவிரத்தன்மையை அறியலாம்.
(ஞானசூரியன், பக்கம் 8)

15.3.1928 அன்று காரைக்குடியில் சிவஞான யோகிகள் தலைமையில் வ.உ.சி. ஆற்றிய உரையில், பிராமணர் – பிராமணரல்லாதார் சண்டைக்குக் காரணம் உத்தியோகமென்றே கூறலாம் என்று பேசி உள்ளார். ஆதிதிராவிடர் கல்வி குறித்தும், பெண்களைச் சமைக்கும் இயந்திரமாக்கிவிட்டார்கள் என்றும், பெண்களுக்குக் கல்வி வேண்டும் என்றும், கணவனின் எச்சில் இலையில் மனைவி சாப்பிடக்கூடாது என்று உரிமைகள் பெறப் பெண்கள் போராட வேண்டும் என்றும் பேசி இருக்கிறார். (‘திராவிடன்’ இதழில் அது வெளியாகி உள்ளது. இந்திய வரலாற்றில் வ.உ.சி., பக்கம் 365–_369)
சைவர்கள் மத்தியில் வ.உ.சி.க்கு இருந்த எதிர்ப்பை ஆ.இரா. வேங்கடாசலபதி விரிவாக எழுதியுள்ளார். செட்டிநாட்டில் ஆற்றிய உரைக்காகக் கடுஞ்சைவர்கள் வ.உ.சி.யை கடுமையாகத் தாக்கியுள்ளனர் என்று ‘சிவநேசன்’ இதழில் நடந்த கருத்து விவாதங்களை வெளியிட்டுள்ளார். 1929 மார்ச் மாதம் நெல்லையில் நடந்த சைவர் கூட்டத்தில் கலந்துகொண்ட வ.உ.சி. சீர்திருத்தச் சைவர் அணியையே சார்ந்திருந்தார் என்றும் சலபதி சொல்கிறார். சைவ சமயத்தைச் சீர்திருத்த வேண்டிய முறைகளைப் பற்றி வ.உ.சி. கூறியது ஏற்கப்படாததால் அதில் இருந்து வெளியேறியதாக ‘குமரன்’, ‘குடிஅரசு’ இதழ்களை மேற்கோள் காட்டிச் சலபதி எழுதுகிறார்.

வ.உ.சி.யின் திராவிடவியல்
பெருஞ்சொல்!
1927 ஆம் ஆண்டு சேலத்தில் நடந்த காங்கிரஸ் கட்சியின் மூன்றாவது அரசியல் மாநாட்டில் (5.11.1927) அவர் ஆற்றிய உரை என்பது வ.உ.சி.யின் முழு முகத்தைக் காட்டும் உரையாகும். அந்தக் காலக்கட்டத்தில் தன்மீது என்ன மாதிரியான விமர்சனங்கள் எல்லாம் வைக்கப்படுகின்றன என்பதை வ.உ.சி. பட்டியலிடுகிறார்.
தேசாபிமானமும் என்பால் உளதோ- என்று சிலர் அய்யப்படுகிறார்கள்.
ராஜாங்கத்தாரிடம் கைக்கூலி பெற்றுக்கொண்டு தேசத்துரோகம் செய்து கொண்டிருக்கிறான் சிதம்பரம் பிள்ளை- என்று பத்திரிகை அதிபர் ஒருவர் சொல்லி இருக்கிறார். பிராமண அபிமானி- என்று பிராமணரல்லாத சிறுவர்கள் சிலர் சொல்கிறார்கள். வஞ்சக சொரூபி- என்று பிராமணர்களாலும், தான் அநியாயமாகப் பழிக்கப்படுவதாக அந்த உரையில் சொல்கிறார். இந்த மாநாட்டில் குழுமியிருப்போரில் பெரும்பாலும் பிராமணரல்லாதார்தாம். யானும் ஒரு பிராமணரல்லாதான்தான்.
இந்த ஜில்லா சிறந்த ஓர் தமிழ்நாடு. யானும் ஒரு சிறந்த தமிழன்’ -என்ற தனது இரட்டை அடையாளத்தைச் சொல்கிறார். தமிழன் – பிராமணரல்லாதான் என்று தன்னை அறிமுகம் செய்துகொள்கிறார். ஜாதியால் வேளாளன் ஆனாலும் அனைவரையும் சமமாகக் கருதுவதால் ஜாதியார்களால் விமர்சிக்கப்படுவன் என்றும் சொல்லிக் கொள்கிறார்.

சுய அரசாட்சி இந்தியாவில் உருவாக வேண்டும் என்று சொல்லும் அவர். பல ஜாதி, மதத்தலைவர்கள் ஒன்றுபட்டு ரத்தம் சிந்தினால் தான் அதனைப் பெற முடியும் என்கிறார். இந்து -முஸ்லிம் மதக் கோட்பாடுகளுக்குள் இருக்கும் வேற்றுமையைக் களைய வேண்டும் என்றும், உயர்ந்த ஜாதி தாழ்ந்த ஜாதி பாகுபாடு என்ற எதுவும் இல்லை என்றும் சொல்கிறார். மத, ஜாதிகளில் இருக்கும் இதனைக் களைந்தபிறகுதான் போராட முடியும் என்கிறார். சுயஅரசாட்சி உருவாகிவிட்டால், மக்களுக்குள் இருக்கும் வேறுபாடு தானாக நீங்கிவிடும் என்று சிலர் சொல்லியதை அவர் ஏற்கவில்லை. பொதுவானவை அனைத்தும் அனைவர்க்கும் பொதுவானவை என்று சொன்னார்.
இது நீதிக்கட்சி ஆட்சி அமைந்திருந்த காலம் என்பதால் வகுப்புவாரி உரிமை தொடர்பாக வ.உ.சி. விரிவாகப் பேசுகிறார். ‘வகுப்புவாரி
உரிமையானது நாட்டில் உள்ள ஒற்றுமையின்மையையும் பகைமையையும் குறைக்கவல்லது’ என்கிறார் வ.உ.சி. ‘நமது தேசத்தில் நிலவும் பிறப்பை ஆதாரமாகக் கொண்ட அநியாயமான ஜாதி வேற்றுமைகளையும் உயர்வு தாழ்வுகளையும் கடுமையாக நான் எதிர்க்கிறேன்’ என்றார்.
நம் நாட்டு மக்களிடம் ஒற்றுமை ஏற்படாமல் போனதற்குக் காரணம் அரசுப் பணிகளிலும், சட்டசபையிலும், பொது நிறுவனங்களிலும் வகுப்புவாரி பிரதிநிதித்துவம் வழங்கப்படாததுதான் என்றும், வகுப்புவாரி உரிமை வழங்குவதே உண்மைத் தேசாபிமானி ஒவ்வொருவரது கடமையாகும் என்றார்.
இதே உரையில்தான் பிராமணர். பிராமணரல்லாதார் குறித்தும் விரிவாகப் பேசினார். பிராமணரல்லாதார் யார் என்பதற்கு வ.உ.சி. கொடுத்த அடைமொழிகள் அழுத்தமானவை.

‘பிராமணரல்லாதார்’ என்னும்போது முகமதியர்கள். இந்தியக் கிறிஸ்துவர்கள். தாழ்த்தப்பட்ட ஹிந்துக்கள், தாழ்த்துகின்ற ஹிந்துக்கள் என்னும் நான்கு வகுப்பினர்களையும் குறிக்கின்றேன்- என்பது வ.உ.சி.யின் வரையறை
யாகும். பிராமணர்- பிராமணரல்லாதார் வேற்றுமையை உருவாக்கியவர்கள் ஆங்கில ஆட்சியாளர்கள் என்று அப்போதும் சிலர் சொல்லி இருக்கிறார்கள். (தமிழ்நாட்டின் இப்போதைய ஆளுநர் ஆர்.என்.ரவி சொல்வதைப் போல!) இதனையும் மறுத்து வ.உ.சி. பேசி இருக்கிறார். ‘இது முழுமையாகப் பொய்’ என்கிறார்
வ.உ.சி. பிரிட்டிஷார் ஆளாத சுதேச மன்னர்கள் ஆட்சியில் பிராமணர் – அல்லாதார் வேறுபாடு இல்லையா என்றும் கேட்கிறார் அவர்.
பிராமணர்கள்தான் மேல், மற்றவர்கள் கீழ் என்று சொல்வதால்தான் இது ஏற்படுகிறது.
பிறப்பு முதல் இறப்பு வரையிலான பிராமணரல்லாதார் சடங்குகள் அனைத்திலும் புகுந்து பிராமணர்கள் பணம் பறித்து வருகிறார்கள்.
அரசுப் பணிகள் அனைத்தையும் தாங்களே அபகரித்துக் கொள்கிறார்கள் பிராமணர்கள்.
-இந்த மூன்றும் தான் பிராமணர் – பிராமணரல்லாதார் மோதலுக்கு முக்கிய காரணம். இதனை ஒழிக்க வேண்டும் என்கிறார் வ.உ.சி. இதற்கு தீர்வும் சொல்கிறார் வ.உ.சி.

பிராமணர்கள் உங்களை எப்படி இழிவாக நடத்துகிறார்களோ அதேபோல் நீங்கள் அவர்களை நடத்துங்கள்.
பிராமணர்களை வைத்து சடங்கு செய்யாதே என்று திருவாளர் ஈ.வெ. ராமசாமி அவர்கள் சொல்லி வருகிறார்கள். அதைக் கடைப் பிடியுங்கள்.
அனைத்து அரசுப் பணிகளும் ஒவ்வொரு சமூகமும் எவ்வளவு எண்ணிக்கையில் இருக்கிறதோ அதற்கு ஏற்ற விகிதப்படி தர வேண்டும்.
-இவைதான் வ.உ.சி. சொல்லும் தீர்வுகள். (வ.உ.சி.யின் சேலம் மாநாட்டு உரையை முழுமையாக வாசிக்க வ.உ.சி. பன்னூல் திரட்டு பக்கம் 199–_236. தமிழ்நாடு பாட நூல் மற்றும் கல்விக்கழகம்)
வ.உ.சி.யும் பெரியாரும் ஒரே குரலில் பேசி வந்த காலம் இது.
1926-இல் மதுரையில் நடந்த பார்ப்பனரல்
லாதார் மாநாடு. அதே ஆண்டு நவம்பரில் சேலத்தில் நடந்த மூன்றாவது காங்கிரஸ் அரசியல் மாநாடு ஆகிய அனைத்திலும் வ.உ.சி. ஆற்றிய உரைகள் அவரது நாட்டு விடுதலையுடன் கூடிய தன் விடுதலை உரைகளாக அமைந்திருந்தன.

இலக்கிய நூல்களிலும் தெறித்தன!
திருக்குறள்- மணக்குடவர் உரையைப் பதிப்பித்தவர் வ.உ.சி.
திருக்குறளில் நான்காவது அதிகாரம்தான் அறன் வலியுறுத்தல், முதல் மூன்று அதிகாரங்கள் கடவுள் வாழ்த்து, வான்சிறப்பு, நீத்தார் பெருமை ஆகியவை ஆகும். இந்த மூன்று அதிகாரமும் வள்ளுவர் எழுதியது அல்ல. உரையாசிரியர்கள் சிலர் எழுதிச் சேர்த்தது என்பது வ.உ.சி. அவர்களின் கருத்து. சிறப்புப் பாயிரமாக அவர்கள் எழுதியதை வள்ளுவர் எழுதியதாக பிற்காலத்தில் சேர்த்துவிட்டார்கள் என்றும் மொத்தமே 130 அதிகாரங்கள் தானே தவிர 133 அதிகாரங்கள் அல்ல என்றும் வ.உ.சி. சொல்கிறார். ஆதி என்ற புலைச்சிக்கும் பகவன் என்ற அந்தணருக்கும் பிறந்தவர் வள்ளுவர் என்பது கட்டுக்கதை என்கிறார் வ.உ.சி.
தொல்காப்பியத்தில் இளம்பூரணார் உரையை
1928ஆம் ஆண்டு பதிப்பித்தார் வ.உ.சி. அதில் அரிய
இடைச்செருகல் உள்ளதாக எழுதுகிறார். ‘இவ்வகைத் தனிச்சிறப்பு பொருந்திய இத்தமிழ் இலக்கணத்துள்ளும் ஆரியமொழிகள் சிலவற்றை
யும் ஆரியர் பழக்க வழக்கங்கள் சிலவற்றையும் ஆரியர் கொள்கைகள் சிலவற்றையும் இந்நூலின் கண் நுழைத்திருத்தலை ஆங்காங்கு காணலாம்’ என்று எழுதுகிறார் வ.உ.சி.
வ.உ.சி.யின் சிவஞானபோதம் உரை 1935 ஆம் ஆண்டு வெளியானது. அவர் மறைவுக்கு முந்தைய ஆண்டு இது.
ஏனைய உரைகளில் காணப்படும் பல்வேறு மதக்கோட்பாடுகள் இந்த உரையில் இருக்காது என்று சொல்லும் வ.உ.சி., அனைத்து மதங்களும் ஒரே இறைவனைப் பற்றியே பேசுகின்றன என்கிறார். மத, ஜாதி உள்ளிட்ட மற்ற அனைத்து வேற்றுமைகளையும் பேசுபவர்கள் தேசத்துக்குத் தீங்கிழைப்பவர்கள் என்றும் சொல்கிறார்.
அரசியல் மேடைகளில் மட்டுமல்ல இலக்கிய உரைகளிலும் தனது சிந்தனைகளை முழுமையாகப் பதிவு செய்துள்ளார் வ.உ.சி.

அனைத்துக் கட்சிப் பார்ப்பனரல்லாதாருக்கும்…!
1936 நவம்பர் 18 ஆம் நாள் வ.உ.சி. மறைகிறார். அதே ஆண்டு மே 3 ஆம் நாள் அன்று திருச்சியில் பார்ப்பனரல்லாதார் மாநாடு நடக்கிறது. அது தொடர்பாக அனைவர்க்கும் ஒரு வேண்டுகோள் கடிதம் அனுப்புகிறார் வ.உ.சி. நமது சென்னை மாகாணத்தில் – அதிலும் முக்கியமாக தமிழ்நாட்டில் என்று அந்தக் கடிதத்தைத் தொடங்குகிறார். அதாவது 1936 ஆம் ஆண்டே ‘தமிழ்நாடு’ என்று சொல்லத் தொடங்கிவிட்டார் அவர். பார்ப்பனரின் ஆதிக்கத்துக்கு உட்பட்டு பார்ப்பனரல்லாதார் பின்னிலைக்குச் சென்று கொண்டிருக்கிறார்கள் என்றும், பார்ப்பனருடைய ஆதிக்கத்தை உதறித் தள்ளிவிட்டுப் பார்ப்பனரல்லாதார்கள் முன்னிலைக்குச் செல்லத் தொடங்கும்
நன்னாளின் வரவை நான் மிகுந்த ஆவலுடன் எதிர்நோக்கி இருக்கிறேன் என்றும், அதற்கு அனைத்துக் கட்சியிலும் இருக்கும் பார்ப்பனரல்லாதார் அனைவரும் ஒன்று சேர வேண்டும் என்றும் வேண்டுகோள் விடுக்கிறார் வ.உ.சி. இதைச் செய்தால் உங்களைத் தேசத்துரோகிகள் என்பார்கள் என்கிறார் வ.உ.சி. (இன்று வரை இது தான் நடக்கிறது!) அதைப் பற்றிக் கவலைப்படாதீர்கள்.

பார்ப்பனரல்லாச் சகோதரர்களே! ஜாதி வேற்றுமை, மத வேற்றுமை, கட்சி வேற்றுமை, கோட்பாடு வேற்றுமை முதலியவற்றையெல்லாம் விடுத்து நீங்களெல்லாம் ஒன்று சேர்ந்து பார்ப்பனரல்லாதார்கள் சமூகத்தை முன்னிலைக்கும் தன்னிலைக்கும் கொண்டு வருவீர்களாக! உங்கள் அன்புள்ள வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை’ என்பதுதான் வ.உ.சி. விடுத்த வெளிப்படையான குரல். இதுதான் கப்பலோட்டிய தமிழனின் இறுதிக் குரல். (குடிஅரசு 17.5.1936)
இந்த அறிக்கை குறித்து வ.உ.சி.க்குப் பெரியார் ஒரு கடிதம் எழுதி இருக்கிறார் என்பதை அறிய முடிகிறது. அதற்கு வ.உ.சி. ஒரு பதிலைப் பெரியாருக்கு எழுதுகிறார். மே மாதம் 11 ஆம் நாள் பெரியாருக்கு ஒரு கடிதம் எழுதுகிறார் வ.உ.சி. அக்கடிதம் இதுதான்.
கடவுள் துணை. ஈரோடு “குடிஅரசு” ஆசிரியர் ஸ்ரீமான் ஈ.வெ. இராமசுவாமி நாயக்கரவர்களுக்கு. தோழரவர்களே, காஞ்சிபுரம் தமிழர் மகாநாட்டுக்கு ஈ.வெ.ரா. வேண்டுகோளையும் தாங்கள் 10.5.1936இல் எனக்கு எழுதியனுப்பிய கடிதத்தையும் படித்தேன்.

சர்வக ஜாதிப் பார்ப்பனரல்லாதார்களும் ஒன்று கூடுவதற்குத் தாங்கள் சொல்வதே சரியான உபாயம். அவ்வாறு சர்வக ஜாதிப் பார்ப்பனரல்லாதார்களின் மாநாடு ஒன்று காஞ்சிபுரத்தில் வருகிற சூன் மாதத்தில் நடக்கப்போகும் தமிழர் மாநாட்டுப் பந்தலி
லேயே கூட்டுவிக்கும்படியாக நமது நண்பர் திரு.வி.கலியாணசுந்தர முதலியாரவர்களுக்கு நான் இதனுடன் ஒரு கடிதம் எழுதியிருக்கிறேன். அவர்கள் பதிலை எதிர்பார்ப்போம். கடவுள் துணை, தங்களன்புள்ள வ.உ.சிதம்பரம் பிள்ளை” -என்கிறது அந்தக் கடிதம். மரணமடைவதற்கு ஆறு மாதத்துக்கு முன் எழுதிய கடிதம் இது. அனைத்துக் கட்சியிலும் இருக்கும் பார்ப்பனரல்லாதாரை ஒன்று சேர்த்து பார்ப்பனரல்லாதாரை முன்னிலைக்கும் தன்னிலைக்கும் கொண்டு வர வேண்டும் என்பதுதான் அவரின் இறுதி விருப்பமாக அமைந்து இருந்தது.

வ.உ.சி.யின் மரணம் நிகழாமல் போயிருந்தால் வ.உ.சி. திரு.வி.க. பெரியார், டாக்டர் வரதராஜுலு ஆகிய தலைவர்கள் ஒரே மேடையில் நின்று பார்ப்பனரல்லாதார் உரிமைக் குரலைக் கொடுக்கும் காட்சியைத் தமிழ்நாடு கண்டிருக்கும்!
காங்கிரசைத் திருத்த முடியாது என்று வெளியேறினார் பெரியார்; காங்கிரசைத் திருத்த முடியும் என்று நினைத்தார் வ.உ.சி.
சமூக விடுதலைக் கொள்கையைக் காங்கிரசுக்குள் புகுத்த நினைத்தார் வ.உ.சி; அது பயன்தராது என்று நினைத்தார் பெரியார். காங்கிரசுக் கட்சியில் இருக்கும் பார்ப்பனரல்லாதாரையும் சேர்த்துக்கொள்ள நினைத்தார் வ.உ.சி; காங்கிரசுக் கட்சியில் அப்படி ஒருவர் இருப்பதாக (காமராசருக்கு முன்பு வரை) பெரியாருக்கு யாரும் அகப்படவில்லை. பிரிட்டிஷ் ஆட்சி வெளியேறுவதோடு பார்ப்பனர் ஆதிக்கமும் ஒழிய வேண்டும்
என்று நினைத்தார் வ.உ.சி; பிரிட்டிஷார் போனபிறகு இது முழுக்க பார்ப்பன நாயகமாகவே ஆகும் என்று பயந்தார் பெரியார். இத்தகைய நடைமுறை வேறுபாடுகள் தவிர வ.உ.சி.க்கும் பெரியாருக்கும் கொள்கை வேறுபாடுகள் இல்லை. அவரின் சுயமரியாதையும் இவரின் தன்னிலை, தன் விடுதலையும் ஒன்றே!
(இடது, ஆகஸ்ட்-அக்டோபர் 2022)

வியாழன், 6 ஜூன், 2024

விடுதலை – விழுமிய தகவல்கள்

கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன்

Published June 1, 2024

“விடுதலை” 14.11.1936

மித்திரன், மெயில், ஹிந்து, பத்திரிகைகளுக்கு சவால்; சத்தியமூர்த்தி சலசலப்பை கேட்டீர்களா!
சுடச்சுட சுயராஜ்யம் கொண்டு வரப் போகிறாராம்!
வரட்டுமே! வந்தால் நமக்குப் பங்குண்டல்லவா!
வருமா? என்பதுதான் கேள்வி!

“விடுதலை” 28.4.1939

பேரன்புடையீர்!

Also read

‘விடுதலை 90’ ஆம் ஆண்டு தொடக்க விழா – சந்தா வழங்கும் விழா! ‘விடுதலை’ பத்திரிகையைத் தொடங்குவதற்கு முன்பே தடை!!

குமரி மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகம் சார்பாக கல்லூரி மாணவர்களிடம் பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரம்

வேண்டுகோள்
நமது பெரியார் ஈ.வெ. ராமசாமி அவர்கள் சிறைபுகுந்துள்ள இச்சமயத்தில் தமிழர் முன்னேற்றத்திற்கு உழைக்கும் தமிழ் தினசரி விடுதலை பத்திரிகையை தமிழ் மக்கள் ஆதரித்தும், பொருளுதவி செய்தும். நன்கொடை வசூலித்தும், சந்தாக்கள் சேர்த்து அனுப்பியும் விடுதலை பத்திரிகை வளர்ச்சியடைச் செய்யுமாறு நமது தோழர்களை வேண்டுகிறோம்.

தங்களன்புள்ள
ஈரோடு அ.பொன்னம்பலம்
28.4.1939 ஆசிரியர் விடுதலை

“விடுதலை” 11.8.1939

1939-ஆம் ஆண்டிலேயே

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை

இன்று நேற்றல்ல, 1939ஆம் ஆண்டிலேயே ஈழத் தமிழர் பற்றி கழகம் அக்கறை செலுத்தியுள்ளது. இதோ ஆதாரம்:

தீர்மானம்:
தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கத்தின் நிருவாகக் கமிட்டிக் கூட்டம் 10.8.1939 அன்று ஈரோட்டில் பெரியார் மாளிகையில் நடைபெற்றது. அக்கூட்டத்தில் இலங்கையில் உள்ள தமிழ் மக்களை இலங்கை அரசு கொடுமையாய் நடத்தியதையும். அவர்களை நாட்டைவிட்டு அப்புறப்படுத்த ஏற்பாடு செய்வதையும் கமிட்டி கண்டிப்பதாகவும், அதற்கு ஈ.வே. ராமசாமி, ராவ்பகதூர் சாமியப்ப முதலியார். சர்.ஏ.டி பன்னீர்செல்வம், ஊபுஅ. சவுந்தரபாண்டியன் ஆகியோர்களை இலங்கைக்குச் சென்று அவர்களது நிலைமையை ஆராய்ச்சி செய்து அறிக்கை வெளியிட வேண்டுமாய் இக்கமிட்டி கேட்டுக் கொள்கிறது என்பதாக முதல் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

“விடுதலை” 16.8.1943

முகம்மதலி ஜின்னாவின் கடிதம்

அன்புள்ள இராமசுவாமி.
தங்கள் அனுதாபத்துக்கும் வாழ்த்துக்கும் அநேக நன்றி செலுத்துகிறேன். நல்ல வேளையாக எனக்கு அபாயகரமான காயம் ஒன்றும் ஏற்படவில்லை. மேலும், அதி சீக்கிரமாகக் குணமாகிக் கொண்டும் வருகிறேன்.

தங்கள் அன்புள்ள
எம்.ஏ. ஜின்னா

“விடுதலை” 30.7.1947

“விடுதலை” வெளியிட்ட வ.உ.சி.யின் கருத்து

இந்து சமயம் என்பதன் பொய்களையும், புரட்டுகளையும், ஆபாசங்களையும், அச்சமயப் பெயரால் செய்யப்படும் சடங்குகளின் வாயிலாகப் பிராமணரல்லாதாரின் பொருள்கள்
கொள்ளையிடப்படுவதையும், பிராமணரல்லாதார், தாழ்த்தப்படுவதையும், அக்கொள்கையினின்றும். தாழ்வினின்றும் பிராமணரல்லாதார் தப்புவதற்குரிய அவசியத்தையும், வழிகளையும் எல்லோருக்கும் விளங்க வைக்க வேண்டியது நமது முக்கிய கடமையாகும்.

– வ.உ. சிதம்பரனார்

“விடுதலை” 6.8.1947

ஆகஸ்ட் 15இல் பச்சை வர்ணாசிரம ஆட்சி ஆரம்பம் காங்கிரசின் எதேச்சாதிகாரமே பாகிஸ்தானை உருவாக்கியது. திராவிடர் அனைவரும் ஒன்றுபட்டுத் தனி ஆட்சியைப் பெற்றே தீருவோம் இந்துஸ்தான் அ.நி. (அரசியல் நிர்ணய சபை) பற்றி பெரியார் அறிக்கை:

“விடுதலை” 5.8.-1948

பள்ளியில் விடுதலை

வைத்திருந்ததற்காக…

மாணவர்களுக்கு அபராதம்!

திருப்பாப்புலியூர், ஆக. 3 இவ்வூர் முனிசிபல் உயர்நிலைப் பள்ளியில் நான்காம் படிவம் (பாரம்) படிக்கும் மாணவத் தோழர்களான சந்தானம், இராசரத்தினம் இருவரும் வகுப்பில் விடுதலைப் பத்திரிகை வைத்திருந்ததற்காக பார்ப்பன ஆசிரியரொருவரால் முறையே தலைக்கு நான்கணா விழுக்காடு தண்டம் விதிக்கப்பட்டது.

“விடுதலை” 8.2.1949,

குடந்தையில் காங்கிரஸ் வீரர்களின்

அஹிம்சாப் போர்!

விடுதலை விநியோகஸ்தர் மீது
பாய்ச்சலும் பிடுங்கலும்!
(ட்ரங்க் டெலிபோன் மூலம்)

கும்பகோணம், பிப்.8 இவ்வூரில் நாள்தோறும் விடுதலை விநியோகிக்கும் பையன் இன்று கருப்புச் சட்டையணிந்து விடுதலை இதழ்களுடன் கர்ண கொல்லைத் தெருவில் சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருக்கையில் காங்கிரஸ் காலிகள் சிலர், பையனை வழிமறித்து கண்டபடி திட்டி, அணிந்திருந்த கருஞ்சட்டையை இழுத்துப் பிடுங்கி, எறிந்திருக்கின்றனர். அன்றியும் பையன் வசமிருந்த பத்திரிகைகளையும் கொளுத்தியிருக்கின்றனர்.
உள்ளூர் கழகத் தோழர்கட்கு இச்செய்தி எட்டியதும், ஆத்திரம் மிகுந்து பரபரப்பு ஏற்பட்டது. எனினும், கழக முக்கியஸ்தர்களின் தலையீட்டின்பேரில் பொறுமை மேற்கொள்ளப்பட்டது.

“விடுதலை” 1.3.1949

“விடுதலை” மீது இன்னும் வஞ்சமா?

சட்ட விரோதமான விஷயங்கள் அதில் எழுதப்படவில்லை
சட்டசபையில் சர்க்கார் பதில்
சென்னை, பெப்.28
விடுதலை போன்ற பத்திரிகைகள்மீது வந்த புகார்களை சர்க்கார் தீவிரபரிசீலனை செய்து பார்த்தனர். அப்பத்திரிகைகளில் காணப்படும் கட்டுரைகளும் பிறவும் சட்டப்படி ஆட்சேபிக்கப்பட முடியாதவையென்று கண்டறியப்பட்டதால் அவைகள்மீது நடவடிக்கை எடுக்க இயலாததென்று முடிவுக்கு சர்க்கார் வந்து விட்டனர். நடவடிக்கை எடுக்கக்கூடியதாயிருந்தால் எடுக்கப்பட்டிருக்கும். இன்று சென்னை சட்டசபையில் பிரதமர் சார்பில் தோழர் கோபால்ரெட்டி, கேள்வியொன்றுக்குப் பதில் கூறுகையில் குறிப்பிட்டார்.
விடுதலைப் பத்திரிகை பார்ப்பனர்களை மோசமாக தாக்கி வரவில்லையென்று டாக்டர் எஸ்.சுப்பிரமணியம் என்பவர் கேட்ட கேள்விக்கு மந்திரி மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டார். தோழர் ரஸாகான் இந்தியத் துணைப் பிரதமர் இங்கு வந்திருந்த ஞான்று இம்மாகாணப் பத்திரிகைகளில் காணப்படும் எழுத்துக்கள் பற்றி குறிப்பிட்டார். அவர் எப்பத்திரிகைகளைக் குறிப்பிட்டாரென்று கூற முடியுமா?
மந்திரி: தேவையானால் துணைப் பிரதமரையே கேட்டுச் சொல்லுகிறோம்.
தோழர் என்.எம். அன்வர்: எல்லாப் பத்திரிகைகள் எனப்படுபவை களனைத்துமே கருஞ்சட்டையினரால் நடத்தப்படுகின்றனவா?
மந்திரி: எல்லாம் அல்ல.

“விடுதலை” 14.6.1949

விடுதலைக்கு 10,000 ரூ. ஜாமீன், சுயராஜ்ய சர்க்கார் விடுதலைக்கு 2000 ரூ. பறி முதல் செய்து 10,000 ரூ. புது ஜாமீன் கேட்டிருக்கிறார்கள். என்ன சொல்கிறீர்கள்?
100க் கணக்கில் உங்கள் பணம் வந்து குவிய வேண்டும்!

“விடுதலை” 12.6.1949

விடுதலைமீது சர்க்கார் நடவடிக்கை

சண்டே அப்சர்வர் ஆசிரியர் கண்டனம்
பத்திரிகையாசிரியர்கள் கூட வேண்டும்
சென்னை, ஜூன் 13
சண்டே அப்சர்வர் ஆசிரியர் தோழர் பி.பால சுப்பிரமணியம் பத்திரிகைகட்கு விடுத்துள்ள அறிக்கையொன்றில் குறிப்பிடுவதாவது:
சர்க்காருக்கு எதிர்தரப்புக் கருத்துக்களை எடுத்துக் கூறி வரும் விடுதலை திராவிட நாடு ஆகிய இரு தமிழ்ப் பத்திரிகைகள் மீதும் சென்னை சர்க்கார் நடவடிக்கை எடுத்திருப்பதாக அறிகிறேன்.
இது சம்பந்தமாகப் பத்திரிகை ஆலோசனைக் கமிட்டியைக் கலந்து பேசி, சர்க்கார் முடிவு செய்தனரா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை. கலந்திருக்கும் பட்சத்தில், பத்திரிகைகளின் சுதந்திரத்திற்குப் பாடுபடுபவராகக் கருதப்படும் அகில இந்திய பத்திரிகாசிரியர் மாநாட்டுத் தலைவர் தோழர் சி.ஆர். சீனிவாசன், சர்க்காரின் இவ்விரைவான புத்திசாலித்தன மற்ற நடவடிக்கையை ஆமோதித்திருப்பாரென நான் நம்பவில்லை.
எனது மதிப்பிற்குரிய நண்பர் தோழர் சி.ஆர். சீனிவாசனை நான் கேட்டுக் கொள்வது யாதெனில், அவர் சர்க்காரிடம் இப்பிரச்சினையை யெழுப்பி நியாயங்காண வேண்டும்; அன்றியும் நகரப் பத்திரிகைகளனைத்தினுடையவும் ஆசிரியர்கள் கூட்டமொன்றை ஏற்பாடு செய்து, இவ்விஷயத்தைப் பற்றி ஆலோசித்து தக்க முடிவு செய்ய வேண்டும்.

“விடுதலை” 29.6.1949

காங்கிரஸ் ஏடே கண்டனம் விடுதலைக்கு 10,000 ரூபாய் ஜாமீன் கேட்டிருப்பதுபற்றி எழுதுகிற காங்கிரஸ் பத்திரிகையான காண்டிடம் கூறுவதிலிருந்து சில வாக்கியங்களைக் கீழே தருகிறோம்:
சென்னை மாகாணத்தில் எத்தனையோ கெடுபிடி கவர்னர்கள் ஆட்சி இருந்தபோதுகூட இவ்வளவு அதிகமான தொகையை யாரிடமும் கேட்டதில்லை. சென்னை சர்க்காரில் யாரோ துக்ளக் வர்க்கத்தவர் இருந்து கொண்டு இந்த ஹிட்லர் தர்பார் நடத்த வேண்டுமென்பது உறுதியாகிறது
வகுப்புவாத பூச்சாண்டி காட்டுகிற இந்தப் பேர் வழிகளே உள்ளும் புறமும் வகுப்பு வாதத்தை இரும்புப்பூண் போட்டுக் காப்பவர்கள்
விடுதலை எவ்வளவு வேகத்தில் வகுப்பு வாதப் பிரசாரம் செய்து வருகிறதோ அதே அளவு வேகத்தில் எதிர் சார்புப் பத்திரிகைகளும் செய்துவருகின்றன
ராமசாமி நாயக்கர் காங்கிரசிலிருந்து வெளிவந்த நாளிலிருந்து என்ன பிரசாரத்தை செய்து வந்தாரோ அதே பிரசாரத்தைத் தான் இன்றும் செய்து வருகிறார். அப்பிரசாரத்தைத்தான் விடுதலை செய்து வருகிறது இதில் புதிதாக ஒன்றுமேயில்லை.

“விடுதலை” 29.1.1951

பார்ப்பனர்களைப் பாருங்கள்!

தமிழ்ப் பெரு மக்களே!
புலவர்களே!
மாணாக்கர்களே!
தமிழில் பாடவேண்டும் என்று கிளர்ச்சி செய்ததற்காகப் பார்ப்பனர்கள் தெலுங்கில் பாடவேண்டும் – பாடினால்தான் மோட்சம், பாடாவிட்டால் பஞ்சமும் பட்டினியும் ஏற்படும் என்று மாநாடு கூட்டி அரசாங்க மந்திரியைக் கொண்டு வந்து சொல்லும்படி செய்துவிட்டார்கள். அய்க்கோர்ட் சீப் ஜட்ஜியைக் கொண்டு தாளம்போடச் செய்துவிட்டார்கள். நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? குறளுக்கு கபிலர் அகவலுக்கு அல்லது வள்ளுவர், கபிலர், அவ்வைக்கு ஒரு மாநாடு கூட்டவேண்டாமா?
இதுவும் திராவிட கழகத்தார்தான் செய்ய வேண்டுமா? தியாகய்யர் விழாவிற்கு நமது வரிப்பணம் ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் செலவாம்! அடிக்கொரு போலீசு, ஆகாயக்கப்பல், தனி வண்டி, மற்றும் சர்க்கார் சலுகை ஏராளம். வெட்கங்கெட்ட தமிழர், தாசி மக்கள் பலர் காசுங்கொடுத்து விழுந்தும் கும்பிட்டுத் திரும்பி இருக்கிறோம்.
நமக்குத் தனி நாடாம்!
சுதந்தரமாம்!!
சுயமரியாதையாம்!!
இதைப் பார்த்து பார்ப்பான் பின்பக்கம் சிரிக்க மாட்டானா?

“விடுதலை” 26.7.1953

ஆகஸ்டு கிளர்ச்சி இரயில் நிலையங்களில் இந்தி எழுத்துகள் அழிப்புப் போராட்டம்.

“விடுதலை” 7.3.1954

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை
இலங்கையிலுள்ள தமிழகத்தாரை விரட்ட அவசரச் சட்டம்! நேரு கொத்தலவாலா பேரம்.
இதன்படி இலங்கைக் குடியாக மனு செய்து கொண்டவர்களில் இதுவரை அங்கீகரிக்கப்படாத மனுதாரர்கள் இலங்கையர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படுவர். இந்தியாவுக்குத் திருப்பி அனுப்பப்படும் நிலைதான் இது.

“விடுதலை” 30.3.1954

ஆச்சாரியார் (குலக்) கல்வித் திட்ட எதிர்ப்புப் பெரியார் படை அறிக்கை.

“விடுதலை” 11.5.1954

ஒழிந்தது குலக்கல்வி திட்டம் ஆச்சாரியார் புதிய கல்வித் திட்டத்தைக் கைவிட முடிவு. காங்கிரசு கட்சி சப் கமிட்டியின் தீர்மானம்.

“விடுதலை” 14.5.1954

ஒழிந்தது ஆச்சாரியாரால் ஏற்பட்ட தொல்லை!
சட்டசபை காங்கிரஸ் கட்சியில் ஆச்சாரியார் குலக் கல்வித் திட்டத்திற்கு தனி முழக்கம்.
சனியன் ஒழிந்தது என்ற மகிழ்ச்சி முழக்கம்.

“விடுதலை” 15.5.1954

ஆச்சாரியார் கல்வித் திட்ட எதிர்ப்புப் படைக்கு சென்னையில் குதூகல வரவேற்பு ஆச்சாரியாரின் ஆணவ ஆட்சி ஒழிந்தது மகிழ்ச்சி காமராசர் மந்திரி சபையை ஆதரிக்க வேண்டியதேன்? பெரியார் விளக்கம்,

“விடுதலை” 17.9.1954

குப்பைத் தொட்டியில் இராமன்

நடிகவேள் எம்.ஆர். ராதாவின் நாடகத்தின் கதை வசனத்தைப் படித்துவிட்டு சென்னைக் காவல்துறை அனுமதி மறுத்துவிட்டது. அதன் விளைவாக தந்தை பெரியார் நான்கு நாள்கள் சென்னையில் இராமாயணம்பற்றி சொற்பொழிவாற்றினார். இதன் விளைவு நடிகவேள் எம்.ஆர். இராதாவின் நாடகத்துக்கு அனுமதி கிடைத்து விட்டது. ஆயிரக்கணக்கான மக்கள் தந்தை பெரியார் உரையையும், நடிகவேள் இராதாவின் நாடகத்தையும் கண்டு களித்தனர் – குலுங்கக் குலுக்கச் சிரித்து மகிழ்ந்தனர்.
இதன் விளைவு என்ன தெரியுமா? வீட்டில் மாட்டியிருந்த ராமன் படங்கள் வீடுகளை விட்டு வெளியேறி குப்பைத் தொட்டிக்குச் சென்றுவிட்டன.

“விடுதலை” 4.11.1957

ஜாதியைப் பாதுகாக்கும் இந்திய அரசமைப்புச் சட்டப் பிரிவைக் கொளுத்தும் போராட்டம் – தஞ்சாவூரில் அறிவிப்பு.

“விடுதலை” 7.7.1959

ஆண்டாள் கோயிலைப் பார்

பெரியார் அடைந்த வேதனை!

25.6.1959 காலையில் சாத்தூரிலிருந்து திருவில்லிப்புத்தூர் வந்து சேர்ந்த பெரியார் அவர்கள் அங்குள்ள ஆண்டாள் கோயிலைப் பார்வையிட்டார்கள். கோயில் சன்னதித் தூண்களில் செதுக்கப்பட்ட சிற்பங்களில் ஒன்றில் தமிழர் சமுதாயத்தை இழிவு படுத்தும் புராண வரலாற்றைக் கண்டு மனம் வருந்தினார்கள்.
இராவணன் தங்கை சூர்ப்பனகையை இராமன் தம்பியாகிய இலட்சுமணன் அவள் கொங்கையை வாளால் துண்டிக்கும் செயல் சிற்பமாகச் செதுக்கப்பட்டிருந்தது. இது கண்டு வெட்கமும், வேதனையும், ஆத்திரமும் படாத தமிழர் சமுதாயத்தின் நிலை கண்டு வருந்தினார்கள்.

“விடுதலை” 20.4.1960

கெடுவான் கேடு நினைப்பான்

இராமன் செத்த பின்பு நாட்டை இராவணன் பிள்ளைகள் தான் ஆண்டார்கள். ஆதலால் கெடுவான் கேடு நினைப்பான் என்பதற்கு வால்மீகி இராமாயணக் கதைப்படி தசரனும், இராமனுமே பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டு ஆவார்கள்.

“விடுதலை” 29.3.1964

நீதிமன்ற நீதிக்கும்

நீதி சொல்லும் விடுதலை

சென்னை சட்டப் பேரவையில் உயர்ந்தபட்சம் 30 ஸ்டாண்டர்டு ஏக்கர் நிலம் ஒரு குடும்பம் வைத்துக் கொள்ளலாம் என்று சட்டம் இயற்றியது. இதனை எதிர்த்து சில நிலச்சுவான்தார்கள் உச்சநீதிமன்றம் சென்றனர். தமிழ்நாடு அரசு இயற்றிய சட்டம் செல்லாது என்று உச்சநீதிமன்றம் தீர்ப்புக் கூறியது.
இதுகுறித்து தந்தை பெரியார் விடுதலையில் சுப்ரீம்கோர்ட் நீதிப் போக்கு கண்டன நாள் 29.3.1964 என்று தலைப்பிட்டு விடுதலையில் அறிக்கை ஒன்றினை வெளியிட்டார் (14.3.1964)
அவ்வறிக்கையில் மிக முக்கியமாகக் குறிப்பிட்டதாவது:
முக்கியமான மூன்று கடமைகள்:
(1) பார்ப்பன ஆதிக்கத்தை ஒழித்தாக வேண்டும்.
(2) பத்திரிகைகளின் செல்வாக்கை அழிக்க வேண்டும்.
(3) நீதித்துறையில் நீதித் தீர்ப்புகளுக்கு உள்ள மரியாதையைக் கெடுத்தாக வேண்டும்.
இந்த மூன்று காரியங்களும் எந்த அளவுக்குச் செய்வதானாலும் அது நம்மால்தான் முடியக் கூடும்.
29.3.1964 ஞாயிற்றுக்கிழமை சுப்ரீம் கோர்ட் நீதிப் போக்குக் கண்டன நாள் என்று பெயரிட்டு விளம்பரம் செய்து அன்று நாடெங்கும் பொதுக் கூட்டங்கள் கூட்டி இந்த விஷயங்களைக் கொண்ட தீர்மானங்களை நிறைவேற்றி
(1) பிரதம நீதிபதி, சுப்ரீம் கோர்ட், புதுடில்லி.
(2) இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர், புதுடில்லி
(3) இந்தியப் பிரதமர், புதுடில்லி
(4) விடுதலை காரியாலயம், சென்னை-2
ஆகியோர்களுக்கு அனுப்பி வைக்க வேண்டுமாய் வேண்டுகிறேன்.
– ஈ.வெ. ராமசாமி
குறிப்பு: 29.3.1964 தேதிக்குப் பதிலாக 19.4.1964 ஞாயிற்றுக்கிழமையன்று சுப்ரீம் கோர்ட் கண்ட நாள் பொதுக் கூட்டம் மாற்றியமைப்பதாக தந்தை பெரியார் அறிவித்தார். (விடுதலை 27.3.1964)
குறிப்பு: பிற்காலத்தில் சட்டம் திருத்தப்பட்டது.

“விடுதலை” 6.4.1964

சர்.சி.பி.-க்குச் சவுக்கடி!

கல்லூரியில் சேர்ந்து படிப்பதற்காக வரும் பிள்ளைகள் எஸ்எஸ்எல்சி சர்கார் பரிட்சை தேறியிருந்தால் மட்டும் போதாது அவர்கள் கல்லூரித் தலைவர்கள் குறிப்பிடும் மார்க்கு பெற்று இருக்க வேண்டும். அப்படிக்கு இல்லாத பிள்ைளகளைச் சேர்க்கக்் கூடாது என்று அண்ணாமலைப் பல்கலைக் கழகத் துணைவேந்தர் சர் சிபி. இராமசாமி சுற்றறிக்கை ஒன்றினை வெளியிட்டிருந்தார்.
அதனைக் கண்டித்து விடுதலையில் (6.4.1964 பக்கம் 2) தந்தை பெரியார் அறிக்கை ஒன்றினை வெளியிட்டார்.
ஷெட்யூல்டு மக்களுக்கு இருப்பதுபோல சூத்திரர்கள் என்று சொல்லப்படும் மக்களுக்கும் விகிதாசார உரிமை ஏற்பாடு செய்யப்பட வேண்டும் என்று அறிக்கையில் தெரிவித்துள்ளார் தந்தை பெரியார்.

“விடுதலை” 20.4.1964

ஓடினார்! ஓடினார் நீதிபதி ஓடினார்!

சென்னை உயர்நீதிமன்றத்தின் தலைமை நீதிபதியாக இருந்த ஜஸ்டிஸ் இராமச்சந்திர அய்யர் என்பவர் தமது வயதைத் திருத்தி பதவியில் இருந்தார். கல்வி சம்பந்தமான ரிக்கார்டுகளில் கொடுத்துள்ள பிறந்த தேதி 2.1.1904. ஆனால் நீதித்துறையில் இவர் கொடுத்துள்ள தேதியோ 1.10.1904
இதுகுறித்து “விடுதலை” (20.4.1964) கண்டித்து தலையங்கம் தீட்டியது.
– 15ஆம் பக்கம் பார்க்க
யாராவது ஒரு அனாமதேயமான நபர் பிறந்த தேதியை மாற்றி விட்டால் உடனே தனது சி.அய்.டி. இலாகா உதவி கொண்டு, துப்புத் துலக்கி வழக்குப் போடுகின்றதே. இம்மாதிரி விஷயங்கள் வரும்போதும் அவசரமான அதிகக் கவலையும், கவனமும் செலுத்த வேண்டாமா?
பிரதம நீதிபதியாக இருக்கும் பெரிய அதிகாரி மீதே இப்படி புகார்கள் கிளம்பினால் அதுபற்றி அரசாங்கம் ஆராயாமல் இருந்தால் அந்நீதிமன்றத்தை மதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் மக்களிடையே தோன்றுமா? என்று விடுதலை எழுதியது. அதன்பின் ராஜினாமா செய்து பதவியை விட்டு ஓடினார் அந்த நீதிபதி.

“விடுதலை” 23.5.1964

அம்பகரத்தூர் கிடா வெட்டுக்குக் கல்தா

புதுச்சேரி மாநிலம் அம்பகரத்தூரில் (காரைக்கால் வட்டம்) பத்திரகாளியம்மன் கோயில் பண்டிகையில் ஆண்டுதோறும் மகிஷாசுர சம்ஹாரம் என்னும் பெயரில் எருமைக்கிடா வெட்டப்பட்டு வருவது வாடிக்கை.
இந்தக் காட்டுமிராண்டித்தன்மையான நிகழ்ச்சி நிறுத்தப்பட வேண்டியது முக்கிய கடமை என்றாலும் அது சம்பந்தமான புராணக் கதை மிக மிகக் காட்டுமிராண்டித்தனமானது புராணங்களில் அசுரன் என்று குறிப்பிடப்படுவதெல்லாம் ஆரியர் அல்லாத திராவிடர்களையாகும் என்று எழுதினார் தந்தை பெரியார். விடுதலையில் அறிக்கையாவது: இதனை எதிர்த்துக் கிளர்ச்சியினை நடத்திட விடுதலை ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் கூட்டங்களில் பேசவும், நிகழ்ச்சிகளைக் கவனித்துக் கொள்ளவும் அங்கு சென்று கலந்து கொள்வார் என்று தந்தை பெரியார் அறிக்கை ஒன்றினை விடுதலையில் வெளியிட்டார் (23.5.1964 பக்கம் 3)
அதன்படி 26.5.1964 அம்பகரத்தூரில் விடுதலை ஆசிரியர் கி. வீரமணி அவர்கள் தலைமையில் கிளர்ச்சி நடைபெற்றது. அடுத்த ஆண்டு முதல் இது நிறுத்தப்படும் என்று புதுச்சேரி அரசு அறிவித்து, அதன்படியே கிடா வெட்டு நிறுத்தப்பட்டது.
இது கழகத்திற்கும் விடுதலைக்கும் மகத்தான வெற்றியாகும்.

“விடுதலை” 2.8.1965

முதலமைச்சர் பக்தவத்சலத்துக்கு

ஒரு சாட்டை

எஸ்.எஸ்.எல்.சி., தேறியவர்கள் எல்லோருக்கும் கல்லூரிகளில் உயர்தரப் படிப்பு வசதி கொடுக்க வேண்டுமென்பது முடியாத காரியம்; இது எந்த நாட்டிலுமே இல்லாத காரியம் என்று சொன்னதைக் கண்டித்து விடுதலையில் (2.8.1965) தந்தை பெரியார் நமது முதல்வர் என்ற தலைப்பில் தலையங்க அறிக்கையினை வெளியிட்டார். இதுகுறித்து தந்தை பெரியார் தம் கண்டனத்தைத் தெரிவித்துள்ளார்.
இந்த காட்டுமிராண்டி நாடு தவிர, வேறு எந்த நாட்டிலும் மேல்ஜாதி (பார்ப்பன ஜாதி), கீழ் ஜாதி (அடிமை ஜாதி) என்கின்ற வகுப்பு (ஜாதி), இல்லையென்பதையும் மந்திரியார் உணர்ந்திருந்தால் அல்லது ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டிருந்தால் எல்லோருக்கும் கொடுக்க இயலாது. எந்த நாட்டிலும் இயலாது என்ற சொற்களை உச்சரித்திருக்கவே மாட்டார் என்று எழுதிய தந்தை பெரியார் முதல் அமைச்சரைப் பார்த்து ஒரு வினாவை எழுப்பினார்.
இன்று எந்த எஸ்.எஸ்.எல்.சி., படித்த பார்ப்பன பையனுக்கு மேல் படிப்பு படிக்க இடமில்லை? நமக்கு மாத்திரம் ஏன் இயலாது? என்றார் – ஒடுக்கப்பட்ட மக்களின் கல்விக் கண்களைத் திறந்த தந்தை பெரியார்.
சர்டிபிகேட்களில் மார்க் போடக் கூடாது. பாஸ் ஃபெயில் என்றுதான் போட வேண்டும் என்றும் அவ்வறிக்கையில் தந்தை பெரியார் குறிப்பிடுகிறார்.

“விடுதலை” 12.5.1970

பாராளுமன்றத்தில் விடுதலை

பாராளுமன்ற மக்களவையில் விடுதலை கட்டுரைத் தொடர் இந்தியன் பாங்கா அக்கிரகாரமா கட்டுரையை மத்திய அரசு பார்த்தது. திமுக உறுப்பினர் கிருட்டிணன் கேள்விக்கு அமைச்சர் பதில்.

“விடுதலை” 10.4.1972

இரகசியக் குறிப்பேடு ஒழிப்பு

6.4.1972 மாலை சென்னை ராஜாஜி ஹாலில் சென்னை மாநில என்.ஜிஜிஓக்கள் சங்க சார்பாக திமுக ஆட்சியானது அதற்கு முன்பு வரை இருந்து வந்த என்.ஜி.ஜி.ஓ.க்களுக்கு ரகசியக் குறிப்பு என்னும் பழி வாங்கும் திட்டத்தை ஒழித்தமைக்காக திமுக ஆட்சிக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விழா நடைபெற்றது. மாநில சங்கத் தலைவர் சிவ. இளங்கோ தலைமை வகித்தார். விழாவில் முதல் அமைச்சர் கலைஞர், தந்தை பெரியார் ஆகியோர் பங்கேற்றனர்.

“விடுதலை” 14.2.1973

112 வருட வரலாற்றில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பு உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி!

விடுதலை செய்தி வருமாறு:
தந்தை பெரியார் அவர்களின் பல ஆண்டு காலப் போராட்டத்தின் விளைவாக சென்னை உயர்நீதி மன்றத்தில் ஏற்கனவே தமிழர்கள் பெரும் அளவில் நீதிபதி பதவியில் அமர்ந்து வருகிறார்கள். உயர்நீதிமன்றத்தில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினைச் சேர்ந்தவர்களுக்கும் நீதிபதி பதவி தரப்பட வேண்டும் என்று தந்தை பெரியார் அவர்கள் இடைவிடாது வற்புறுத்தியிருக்கிறார்.
சில காலத்துக்கு முன் அமைச்சர் திருமதி சத்தியவாணி முத்து முன்னிலையில் சென்னை ராஜேஸ்வரி கல்யாண மண்டபத்தில் நடைபெற்ற ஒடுக்கப்பட்டோர் மாநாடு ஒன்றில் தந்தை பெரியார் இந்தக் கோரிக்கையை மிகவும் வற்புறுத்தியது நினைவு இருக்கலாம் என்று விடுதலை குறிப்பிட்டு இருந்தது.

“விடுதலை” 14.4.1977

நுழைவுத் தேர்வு ரத்து

விடுதலை கோரிக்கைக்கு கைமேல் பலன். மெடிக் கல் என்ஜினியரிங் கல்லூரியில் சேர நுழைவுத் தேர்வு கிடையாது. நேர்முகப் பேட்டி நீடிக்கும் தமிழக அரசு முடிவு இன்று அறிவிப்பு.

“விடுதலை” 25.1.1980

ஒழிந்தது வருமான வரம்பு

வெற்றி! வெற்றி! கழகக் கோரிக்கை மகத்தான வெற்றி. ஒன்பதாயிரம் ரூபாய் வரம்பாணை ரத்து! பிற்படுத்தப்பட்டோர் ஒதுக்கீடும் 50 சதவீதம்!

“விடுதலை” 3.1.1986

ஈழத் தமிழர் வாழ்வுரிமை

திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி. வீரமணி அவர்கள் அமெரிக்கா போயிருந்தபோது தெரிவித்த விருப்பத்தின்படி இலங்கைத் தமிழர் மீதான திட்டமிட்ட அழிப்பு முயற்சி தடுப்புக் குழு (Committee to stop systematic elimination of tamils in srilanka) என்ற பெயரில் குழு ஒன்று அமைக்கப்பட்ட செய்தியை (அமெரிக்கா) டாக்டர் சோம். இளங்கோவன் கடிதம் மூலம் அனுப்பிய தகவல் இன்றைய விடுதலையில் இடம் பெற்றது. விடுதலை 1.4.1986
டில்லி அரசை ஈர்க்க 4ஆம் தேதி மதுரையில் டெசோ மாநாடு ஈழத் தமிழர் பிரச்சினையில் புதிய திருப்பம்.

“விடுதலை” 23.11.1986

புலித் தலைவர் பிரபாகரனுக்கு பழரசம் கொடுத்து உண்ணாவிரதத்தை முடித்து வைத்தார் தமிழர் தலைவர் வீரமணி.

“விடுதலை” 26.7.1987

கொழும்பு ஒப்பந்தம் எரிந்தது!

ஈழத் தமிழர்களுக்கு எதிரான ராஜீவ் ஜெயவர்த் தனா கொழும்பு ஒப்பந்தத நகல் தமிழகமெங்கும் திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் தீக்கிரையானது. இந்தச் சாம்பல் அடங்கிய உறைகள் டில்லியில் உள்ள பிரதமர் அலுவலகத்தில் குவிந்தன.
சென்னையில் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கைதானார். மதுரையில் பழ. நெடுமாறன் கைதானார். திராவிடர் கழகமும் காமராஜர் காங்கிரசும் இணைந்து இந்தப் போராட்டத்தை நடத்தின.

“விடுதலை” 10.10.1987

31(சி) சட்டம் தேவை!

9.10.1987 அன்று புதுக்கோட்டையில் கூடிய திராவிடர் கழக மத்திய நிருவாகக் குழுக் கூட்டத்தில் இந்திய அரசமைப்புச் சட்டத்தில் 31சி பிரிவின்படி இடஒதுக்கீடு சட்டத் திருத்தத்தை மாநில அரசுகளே இயற்றி குடியரசு தலைவர் ஒப்புதலைப் பெற்றுவிட்டால் அதற்குமேல் எந்தத் தடையும் ஏற்பட சட்ட ரீதியாக வழியில்லை என்று தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது. தமிழகச் சட்டப் பேரவையில் இதற்கான சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டது (31.12.1993) என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

“விடுதலை” 29.4.1989

கழகப் பொதுச்செயலாளரின் தேவைபற்றி சட்டமன்றத்தில்

குமரி மாவட்டத்து அழகப்பபுரத்தில் வானத்திலிருந்து பெய்த ரத்தத் துளி புரளிபற்றிய பேச்சு சட்டப் பேரவையில் இன்று எழுந்தது.
இந்திரா காங்கிரஸ் உறுப்பினர் குமரி அனந்தன் குறிப்பிடுகையில், பகுத்தறிவு ரீதியாக இதுபற்றி ஆராயத் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி. வீரமணி சேவையைத் தமிழ்நாடு அரசு பயன்படுத்திக் கொள்ளுமா? எனக் கேட்டார். இதற்குப் பதிலளித்த சட்டப் பேரவைத் தலைவர் தமிழ்க்குடிமகன் வீரமணியின் சேவை தேவையெனில், அதைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளும்படி நானே அரசுக்குப் பரிந்துரைப்பேன் என்றார்.

“விடுதலை” 28.9.1990

உண்ணாவிரதத்தை எதிர்த்து

உண்ணும் விரதம்

மண்டல்குழுப் பரிந்துரைகள் அமலாக்கத்தை எதிர்த்து நடத்தவிருந்த உண்ணாவிரதத்தை கை விடுவதாகப் பார்ப்பனர் சங்கம் அறிவித்ததை அடுத்து உண்ணும் விரதத்தையும் ரத்து செய்தது திராவிடர் கழகம்.

“விடுதலை” 13.10.1990

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிக்குக் கறுப்புக்கொடி!

மண்டல் குழுப் பரிந்துரை அமலாக்கத்திற்குத் தடை விதித்த உச்சநீதிமன்ற நீதிபதி ரங்கநாத்மிஸ்ரா சங்கராச்சாரிகள் தரிசனத்துக்காக காஞ்சிபுரம் வருவதாக இருந்தது. அப்படி வரும்போது காஞ்சிபுரத்தில் திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் கறுப்புக் கொடி காட்டப்படும் என்று திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி. வீரமணி அறிவித்ததையடுத்து காஞ்சிபுரம் பயணத்தை ரத்து செய்தார் உச்சநீதிமன்ற தலைமை நீதிபதி.

“விடுதலை” 15.4.1991

பேய் பயத்தை விரட்டியது கழகம்

காஞ்சிபுரம் மாவட்டம் பேரம்பாக்கத்தில் பேய் குடி கொண்டிருப்பதாக நிலவிய பீதியை கருஞ்சட்டை படை அகற்றியது. கொளுத்தும் வெயிலில் 22 கிராமங்களில் கருஞ்சட்டைப் படை மின்னல் வேகப் பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரம் நடத்தியது. பேய் இருந்ததாகக் கூறப்பட்ட கருவேல மரம் திராவிடர் கழக மகளிர் அணியினரால் மக்கள் முன்னிலையில் வேரோடு வெட்டிச் சாய்க்கப்பட்டது; அத்தோடு அங்கு பேய் பயம் ஒழிந்தது.

“விடுதலை” 22.6.1992

தாழ்த்தப்பட்டவர் குடியரசுத் தலைவராக வேண்டும்

குடியரசுத் தலைவராக தாழ்த்தப்பட்டவரையே நியமனம் செய்ய வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி மாவட்டத் தலைநகரங்களில் திராவிடர் கழகம் சார்பில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன. ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு முன்னதாக பேரணியும் நடத்தப்பட்டடது. சென்னையில் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி. வீரமணி அவர்களின் தலைமையில் சென்னை ரிசர்வ் வங்கியின் முன் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தப்பட்டது.

“விடுதலை” 28.9.1992

யாகத்தை எதிர்த்து ‘விடுதலை’யின் வெற்றி

சென்னை ரிசர்வ் வங்கியில் பணியாற்றும் பார்ப்பன அலுவலர்கள் தீட்டுக் கழிப்பது என்ற பெயரால் நடத்தவிருந்த யாகத்தை எதிர்த்து கழகம் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தியது விடுதலை எச்சரித்து செய்தி வெளியிட்டது.
வங்கி மேலாளர் ராமச்சந்திர ராஜூ வங்கியில் யாகம் நடத்துவதற்கு அனுமதியில்லை என்று அறிவித்து விட்டார்.

“விடுதலை” 17.11.1993

சமூகநீதியில் வெற்றி! வெற்றி!!

இந்திய அரசியல் கூட்டம் 31(சி) பிரிவின்கீழ் மாதிரி சட்டத்தை உருவாக்கி செய்தியாளர்களிடம் கொடுத்து. உடனே அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தைக் கூட்டுமாறு முதலமைச்சருக்கு திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளரின் வேண்டுகோள் 17.11.1993.
அவ்வாறே 26.11.1993 அன்று அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தைக் கூட்டினார் தமிழக முதலமைச்சர் ஜெயலலிதா.
அனைத்துக் கட்சிக் கூட்டத்தில் இதனை தமிழக சட்டசபையில் நிறைவேற்ற வேண்டும் என்று வற்புறுத்தினார் கழகப் பொதுச் செயலாளர். அனைத்துக் கட்சியினரும் ஒரு மனதாக ஏற்றனர். அதன்படி 30.12.1993 அன்று தமிழக சட்டப் பேரவையில் மசோதா அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு மறுநாள் ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்டது.
குடியரசுத் தலைவரின் ஒப்புதல் கிடைப்பதில் கால தாமதம் ஆகும் நிலையில் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் குறிப்பாக அஇஅதிமுக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் குடியரசு தலைவரையும் பிரதமரையும் சந்தித்து வற்புறுத்த வேண்டும் என்று 14.6.1994 அன்று வேண்டுகோள் விடுத்தார் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி.வீரமணி. அவ்வாறே அன்று மாலையே அ.இ.அ.தி.மு.க.. நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்கள் பிரதமரைச் சந்தித்து வலியுறுத்தினர்.
குடியரசுத் தலைவரையும் பிரதமரையும் தூதுக்குழுவாகச் சென்று சந்திக்க முதலமைச்சர் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டுமென்று கழகப் பொதுச் செயலாளர் கேட்டுக் கொண்டது 15.6.1994
25.6.1994 அன்று முதலமைச்சர் தலைமையில் தூதுக்குழு சென்று பிரதமரைச் சந்தித்தது!
கழகம் சொன்னதெல்லாம் நடந்தது! சமூகநீதியில் அக்கறை உள்ள அமைப்புகள், மக்கள் எல்லாம் ஆதரவு காட்டினார்கள். தமிழ்நாட்டு மண் தந்தை பெரியார் பிறந்த சமூக நீதி மண் என்று மீண்டும் வரலாற்றுக்கு நிரூபிக்கப்பட்டு விட்டது! காரிருள் அகன்றது. களிப்புற்றது தமிழ்நாட்டு மக்கள் மட்டுமல்ல; இந்தியா முழுமையும் உள்ள ஒடுக்கப்பட்ட மக்களும்தான்! இப்பொழுது 69 சதவீதம் தமிழ்நாட்டில் அமலில் உள்ளது.

“விடுதலை” 4.1.2006

சுயமரியாதை இயக்க 80ஆம் ஆண்டு நிறைவு விழா சென்னையில் எழுச்சியுடன் கொண்டாடப்பட்டது.

“விடுதலை”- 13.3.2006

விடுதலை தலையங்கத்துக்குக் கிடைத்த வெற்றி

கிருட்டிணகிரி மாவட்டம் ஏ.மோட்டூரியில் உள்ள தொடக்கப் பள்ளி சத்துணவுக் கூடத்துக்கு சமையல் பணியாளராக நியமிக்கப்பட்ட தாழ்த்தப்பட்ட சமுதாயத்தைச் சார்ந்த மகேசுவரிக்கு ஊர் பொது மக்களின் நிர்ப்பந்தத்தினால் வழங்கப்பட்ட மாறுதல் ஆணையைக் கண்டித்து, திராவிடர் கழகப் பொதுக்குழுவில் நிறைவேற்றப்பட்ட கண்டனத் தீர்மானம். விடுதலை தலையங்கம் (13.3.2006) ஆகியவற்றைத் தொடர்ந்து மாவட்ட ஆட்சியர் அப்பிரச்சினையில் தலையிட்டு, மாறுதல் உத்தரவை ரத்து செய்து, அதே ஊரில் அந்தப் பள்ளியிலேயே பணியாற்ற ஆணை பிறப்பித்தார்.

“விடுதலை” 10.10.1996

செயின்ட் கிட்ஸ் வழக்கு விடுதலையில் தொடர் கட்டுரை

சமூகநீதிக் காவலர் வி.பி. சிங் அவர்களைச் சிறுமைப்படுத்த வேண்டும் என்ற சதித் திட்டம் ஒன்று தீட்டப்பட்டது. வட அமெரிக்காவில் உள்ள செயின்ட் கிட்ஸ் தீவில் உள்ள ஒரு வங்கியில் வி.பி.சிங் அவர்கள் மகன் அஜேய்சிங் பெயரில் ஏராளம் பணம் போட்டுள்ளார் என்ற பொய்யான ஆவணங்களை ஒரு கும்பல் தயாரித்தது. அதன் பின்னணியில் சந்திராசாமியார், மேனாள் பிரதமர் பி.வி.நரசிம்மராவ். மாமாஜி, கல்பனாத்ராய், கே.கே. திவாரி என்ற ஒரு நீண்ட பார்ப்பனர் பட்டியல் உண்டு.
இது தொடர்பான வழக்கு மோசடிகள்பற்றி ஆசிரியர் கி.வீரமணி அவர்கள் விடுதலையில் தொடர் கட்டுரைகளை எழுதிப் பின்னர் நூலாகவும் வெளிவந்தது.

“விடுதலை” 18.7.1997

குடியரசுத் தலைவராக கே.ஆர். நாராயணன் வெற்றி பெற்றார். கழகத்தின் நீண்ட நாள் கோரிக்கைக்கு வெற்றி.

“விடுதலை” 25.11.1998

சங்கராச்சாரியாருக்குக் கறுப்புக்கொடி

காஞ்சிபுரத்தில் இரயில்வே விழாவில் சங்கராச்சாரிகள் கலந்து கொள்வதாக வந்த அறிவிப்பையொட்டி திராவிடர் கழகத்தின் சார்பில் நடைபெற்ற கறுப்புக் கொடி ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு திராவிடர் கழக உதவிப் பொதுச் செயலாளர் கலி.பூங்குன்றன் தலைமை வகித்தார். இதன் காரணமாக விழாவில் சங்கராச்சாரியார் கலந்து கொள்ளவில்லை. அமைச்சர்கள் மட்டுமே பங்கு கொண்டனர்.

“விடுதலை” 21.8.2006

அனைத்து ஜாதியினர் அர்ச்சகராகும் மசோதா சென்னை சட்டப் பேரவையில் நிறைவேற்றப்பட்டது.

“விடுதலை” 20.1.2006

பெரியாரும் பிரதமரும்

மக்கள் தொகையைக் குறைப்பதில் கட்டாயப்படுத்துவதில் எனக்கு நம்பிக்கை இல்லை. சீனா போன்ற நாடுகளிலேயே குடும்பக் கட்டுப்பாடுத் திட்டத்தைக் கட்டாயப்படுத்தியும் பலன் ஏற்படவில்லை. பெண் குழந்தைகளுக்குக் கல்வியளித்து, அவர்களுக்கு வேலை வாய்ப்புகள் அளிப்பதன் மூலம் மக்கள் தொகையைக் கட்டுப்படுத்த முடியும். இதைச் செய்தால் பெண்கள் வெறும் குழந்தை பெறும் எந்திரமாக இருக்க மாட்டார்கள். (சமூகப் பிரச்சினைகள்பற்றிய பத்திரிகை. ஆசிரியர்கள் மாநாட்டில் பிரதமர் மன்மோகன்சிங்) தந்தை பெரியார் அவர்களின் கருத்தை ஒரு வகையில் பிரதமர் எதிரொலிக்கிறார் அல்லவா?

“விடுதலை” 31.1.2006

காந்தியார் ஹேராம் சொன்னாரா?

காந்தியார் இறக்குமுன் ஹேராம் கூறினாரா?

காந்தியார் சுடப்பட்ட பொழுது நான் பாபுவுக்கு (காந்தியார்) பின்னால் இருந்தேன். அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை. உடனே அவர் இறந்து விட்டார்.
(காந்தியாரின் தனி உதவியாளர் வெங்கிட கல்யாணம் 30.12006 அன்று கொல்லத்தில் செய்தியாளர்களிடம் கூறியது.)

“விடுதலை” 28.2.2007

தந்தை பெரியார் இறுதி முழக்கம் நனவாகிறது. அனைத்து ஜாதியினரும் அர்ச்சகர் பயிற்சிக்கு விண்ணப்பம் கோரப்படுகிறது.

“விடுதலை” 29.9.2007

வல்லம் பல்கலைக் கழகம் தொடக்க விழா

பெரியார் மணியம்மை மகளிர் பல்கலைக் கழகத் தொடக்க விழா தஞ்சாவூர் வல்லத்தில் பல்கலைக் கழக வேந்தர் மானமிகு கி. வீரமணி அவர்கள் தலைமையில் முதல் அமைச்சர் மானமிகு மாண்புமிகு கலைஞர் தொடங்கி வைத்தார்.

“விடுதலை” 31.1.1948

உத்தமர் உயிர் துறந்தார்!

காந்தியார் உயிரைக் குடித்த வெறியன் ஓர் மராத்தி ஹிந்து இந்திய வரலாற்றில் இரத்தக்கறை படிந்தது. அகிலம் அனைத்தும் துயரக் கடலில் ஆழ்ந்தியது!

“விடுதலை” 22.4.1964

புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் மறைவு!

இருதய நோயினால் அவதியுற்று சென்னை ஜெனரல் ஆஸ்பத்திரியில் இன்று காலை இயற்கை எய்தினார், சுயமரியாதை கருத்துக்களை கவிதைகள் மூலம் பரப்பிய சுடரொளி அணைந்தது! சடலம் புதுவையில் நாளை அடக்கம்.

“விடுதலை” 3.2.1969

அண்ணா மறைவு

அந்தோ, பேரிடி! பெரும் அதிர்ச்சி!

அய்யாவின் தலைமகன்

அண்ணா மறைந்தார்

துயரக்கடலில் தவிக்கிறது தமிழ்நாடு! கடும் பனியில் நடுநிசியில் தனயனுக்கு தந்தை இறுதி மரியாதை செலுத்திய நெஞ்சுறுக்கும் காட்சி

“நடக்கக் கூடாதது நடந்து விட்டது”

தந்தை பெரியார் துயரச் செய்தி

நடக்கக் கூடாதது நடந்து விட்டது. எதிர்காலம் இருட்டாகவே இருக்கிறது. நாலு கோடி மக்களையும் பொறுத்த, பெரிய பரிகாரம் செய்ய முடியாத துக்க சம்பவம் ஆகும்.

“விடுதலை” 24.12.1973

தந்தை பெரியார் மறைந்தார்.

பெரியார் பல்லாண்டு வாழ்க

கலைஞர் இரங்கல் செய்தி!

காமராஜர் இரங்கல்

நாவலர் இரங்கல்

“விடுதலை” 26.12.1974

“இராவண லீலா”

ஆரியராமன் கும்பல் எரிகிறது

புதிய வரலாறு படைத்துவிட்டது ராவண லீலா ராமன், சீதை, லட்சுமணன் உருவங்கட்குத் தீ எரிதணலில் கருகியது ஆரியக் கும்பல் அன்னையார் மூட்டிய தீ நாடெங்கும் எரிகிறது. எரிகிறது (25.12.1974)

“விடுதலை” 16.3.1978

அந்தோ, இயக்கத்துக்கு மாபெரும் பேரிடி! அன்னையார் மறைவு!

கழகத் தலைவர் அம்மா மறைந்தார்கள். பகல் 1.5 மணிக்கு மருத்துவமனையில் மாரடைப்பால் உயிர் பிரிந்தது. தந்தை பெரியார் நினைவிடம் அருகே நாளை மாலை உடல் அடக்கம்!

“விடுதலை” 14.11.1936

மித்திரன், மெயில், ஹிந்து, பத்திரிகைகளுக்கு சவால்; சத்தியமூர்த்தி சலசலப்பை கேட்டீர்களா!

சுடச்சுட சுயராஜ்யம் கொண்டு வரப் போகிறாராம்!
வரட்டுமே! வந்தால் நமக்குப் பங்குண்டல்லவா!
வருமா? என்பதுதான் கேள்வி!

“விடுதலை” 28.4.1939

பேரன்புடையீர்!

“விடுதலை” 11.8.1939

1939-ஆம் ஆண்டிலேயே

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை

இன்று நேற்றல்ல, 1939ஆம் ஆண்டிலேயே ஈழத் தமிழர் பற்றி கழகம் அக்கறை செலுத்தியுள்ளது. இதோ ஆதாரம்:
தீர்மானம்:
தென்னிந்திய நல உரிமைச் சங்கத்தின் நிருவாகக் கமிட்டிக் கூட்டம் 10.8.1939 அன்று ஈரோட்டில் பெரியார் மாளிகையில் நடைபெற்றது. அக்கூட்டத்தில் இலங்கையில் உள்ள தமிழ் மக்களை இலங்கை அரசு கொடுமையாய் நடத்தியதையும். அவர்களை நாட்டைவிட்டு அப்புறப்படுத்த ஏற்பாடு செய்வதையும் கமிட்டி கண்டிப்பதாகவும், அதற்கு ஈ.வே. ராமசாமி, ராவ்பகதூர் சாமியப்ப முதலியார். சர்.ஏ.டி பன்னீர்செல்வம், ஊபுஅ. சவுந்தரபாண்டியன் ஆகியோர்களை இலங்கைக்குச் சென்று அவர்களது நிலைமையை ஆராய்ச்சி செய்து அறிக்கை வெளியிட வேண்டுமாய் இக்கமிட்டி கேட்டுக் கொள்கிறது என்பதாக முதல் தீர்மானம் நிறைவேற்றப்பட்டது.

“விடுதலை” 16.8.1943

முகம்மதலி ஜின்னாவின் கடிதம்

அன்புள்ள இராமசுவாமி.

தங்கள் அனுதாபத்துக்கும் வாழ்த்துக்கும் அநேக நன்றி செலுத்துகிறேன். நல்ல வேளையாக எனக்கு அபாயகரமான காயம் ஒன்றும் ஏற்படவில்லை. மேலும், அதி சீக்கிரமாகக் குணமாகிக் கொண்டும் வருகிறேன்.
தங்கள் அன்புள்ள
எம்.ஏ. ஜின்னா

“விடுதலை” 30.7.1947

“விடுதலை” வெளியிட்ட வ.உ.சி.யின் கருத்து

– வ.உ. சிதம்பரனார்

“விடுதலை” 6.8.1947

“விடுதலை” 5.8.-1948

பள்ளியில் விடுதலை வைத்திருந்ததற்காக…

மாணவர்களுக்கு அபராதம்!

“விடுதலை” 8.2.1949,

குடந்தையில் காங்கிரஸ் வீரர்களின்

அஹிம்சாப் போர்!

விடுதலை விநியோகஸ்தர் மீது

பாய்ச்சலும் பிடுங்கலும்!
(ட்ரங்க் டெலிபோன் மூலம்)
கும்பகோணம், பிப்.8 இவ்வூரில் நாள்தோறும் விடுதலை விநியோகிக்கும் பையன் இன்று கருப்புச் சட்டையணிந்து விடுதலை இதழ்களுடன் கர்ண கொல்லைத் தெருவில் சைக்கிளில் சென்று கொண்டிருக்கையில் காங்கிரஸ் காலிகள் சிலர், பையனை வழிமறித்து கண்டபடி திட்டி, அணிந்திருந்த கருஞ்சட்டையை இழுத்துப் பிடுங்கி, எறிந்திருக்கின்றனர். அன்றியும் பையன் வசமிருந்த பத்திரிகைகளையும் கொளுத்தியிருக்கின்றனர்.
உள்ளூர் கழகத் தோழர்கட்கு இச்செய்தி எட்டியதும், ஆத்திரம் மிகுந்து பரபரப்பு ஏற்பட்டது. எனினும், கழக முக்கியஸ்தர்களின் தலையீட்டின்பேரில் பொறுமை மேற்கொள்ளப்பட்டது.

“விடுதலை” 1.3.1949

“விடுதலை” மீது இன்னும் வஞ்சமா?

சட்ட விரோதமான விஷயங்கள் அதில் எழுதப்படவில்லை

சட்டசபையில் சர்க்கார் பதில்

சென்னை, பெப்.28
விடுதலை போன்ற பத்திரிகைகள்மீது வந்த புகார்களை சர்க்கார் தீவிரபரிசீலனை செய்து பார்த்தனர். அப்பத்திரிகைகளில் காணப்படும் கட்டுரைகளும் பிறவும் சட்டப்படி ஆட்சேபிக்கப்பட முடியாதவையென்று கண்டறியப்பட்டதால் அவைகள்மீது நடவடிக்கை எடுக்க இயலாததென்று முடிவுக்கு சர்க்கார் வந்து விட்டனர். நடவடிக்கை எடுக்கக்கூடியதாயிருந்தால் எடுக்கப்பட்டிருக்கும். இன்று சென்னை சட்டசபையில் பிரதமர் சார்பில் தோழர் கோபால்ரெட்டி, கேள்வியொன்றுக்குப் பதில் கூறுகையில் குறிப்பிட்டார்.
விடுதலைப் பத்திரிகை பார்ப்பனர்களை மோசமாக தாக்கி வரவில்லையென்று டாக்டர் எஸ்.சுப்பிரமணியம் என்பவர் கேட்ட கேள்விக்கு மந்திரி மேற்கண்டவாறு குறிப்பிட்டார். தோழர் ரஸாகான் இந்தியத் துணைப் பிரதமர் இங்கு வந்திருந்த ஞான்று இம்மாகாணப் பத்திரிகைகளில் காணப்படும் எழுத்துக்கள் பற்றி குறிப்பிட்டார். அவர் எப்பத்திரிகைகளைக் குறிப்பிட்டாரென்று கூற முடியுமா?
மந்திரி: தேவையானால் துணைப் பிரதமரையே கேட்டுச் சொல்லுகிறோம்.
தோழர் என்.எம். அன்வர்: எல்லாப் பத்திரிகைகள் எனப்படுபவை களனைத்துமே கருஞ்சட்டையினரால் நடத்தப்படுகின்றனவா?
மந்திரி: எல்லாம் அல்ல.

“விடுதலை” 14.6.1949

“விடுதலை” 12.6.1949

விடுதலைமீது சர்க்கார் நடவடிக்கை

சண்டே அப்சர்வர் ஆசிரியர் கண்டனம்

பத்திரிகையாசிரியர்கள் கூட வேண்டும்
சென்னை, ஜூன் 13
சண்டே அப்சர்வர் ஆசிரியர் தோழர் பி.பால சுப்பிரமணியம் பத்திரிகைகட்கு விடுத்துள்ள அறிக்கையொன்றில் குறிப்பிடுவதாவது:
சர்க்காருக்கு எதிர்தரப்புக் கருத்துக்களை எடுத்துக் கூறி வரும் விடுதலை திராவிட நாடு ஆகிய இரு தமிழ்ப் பத்திரிகைகள் மீதும் சென்னை சர்க்கார் நடவடிக்கை எடுத்திருப்பதாக அறிகிறேன்.
இது சம்பந்தமாகப் பத்திரிகை ஆலோசனைக் கமிட்டியைக் கலந்து பேசி, சர்க்கார் முடிவு செய்தனரா என்பது எனக்குத் தெரியவில்லை. கலந்திருக்கும் பட்சத்தில், பத்திரிகைகளின் சுதந்திரத்திற்குப் பாடுபடுபவராகக் கருதப்படும் அகில இந்திய பத்திரிகாசிரியர் மாநாட்டுத் தலைவர் தோழர் சி.ஆர். சீனிவாசன், சர்க்காரின் இவ்விரைவான புத்திசாலித்தன மற்ற நடவடிக்கையை ஆமோதித்திருப்பாரென நான் நம்பவில்லை.
எனது மதிப்பிற்குரிய நண்பர் தோழர் சி.ஆர். சீனிவாசனை நான் கேட்டுக் கொள்வது யாதெனில், அவர் சர்க்காரிடம் இப்பிரச்சினையை யெழுப்பி நியாயங்காண வேண்டும்; அன்றியும் நகரப் பத்திரிகைகளனைத்தினுடையவும் ஆசிரியர்கள் கூட்டமொன்றை ஏற்பாடு செய்து, இவ்விஷயத்தைப் பற்றி ஆலோசித்து தக்க முடிவு செய்ய வேண்டும்.

“விடுதலை” 29.6.1949

“விடுதலை” 29.1.1951

பார்ப்பனர்களைப் பாருங்கள்!

தமிழ்ப் பெரு மக்களே!

புலவர்களே!

மாணாக்கர்களே!
தமிழில் பாடவேண்டும் என்று கிளர்ச்சி செய்ததற்காகப் பார்ப்பனர்கள் தெலுங்கில் பாடவேண்டும் – பாடினால்தான் மோட்சம், பாடாவிட்டால் பஞ்சமும் பட்டினியும் ஏற்படும் என்று மாநாடு கூட்டி அரசாங்க மந்திரியைக் கொண்டு வந்து சொல்லும்படி செய்துவிட்டார்கள். அய்க்கோர்ட் சீப் ஜட்ஜியைக் கொண்டு தாளம்போடச் செய்துவிட்டார்கள். நீங்கள் என்ன செய்கிறீர்கள்? குறளுக்கு கபிலர் அகவலுக்கு அல்லது வள்ளுவர், கபிலர், அவ்வைக்கு ஒரு மாநாடு கூட்டவேண்டாமா?
இதுவும் திராவிட கழகத்தார்தான் செய்ய வேண்டுமா? தியாகய்யர் விழாவிற்கு நமது வரிப்பணம் ஒன்றரை லட்சம் ரூபாய் செலவாம்! அடிக்கொரு போலீசு, ஆகாயக்கப்பல், தனி வண்டி, மற்றும் சர்க்கார் சலுகை ஏராளம். வெட்கங்கெட்ட தமிழர், தாசி மக்கள் பலர் காசுங்கொடுத்து விழுந்தும் கும்பிட்டுத் திரும்பி இருக்கிறோம்.
நமக்குத் தனி நாடாம்!
சுதந்தரமாம்!!
சுயமரியாதையாம்!!
இதைப் பார்த்து பார்ப்பான் பின்பக்கம் சிரிக்க மாட்டானா?

“விடுதலை” 26.7.1953

“விடுதலை” 7.3.1954

ஈழத் தமிழர் பிரச்சினை

இலங்கையிலுள்ள தமிழகத்தாரை விரட்ட அவசரச் சட்டம்! நேரு கொத்தலவாலா பேரம்.
இதன்படி இலங்கைக் குடியாக மனு செய்து கொண்டவர்களில் இதுவரை அங்கீகரிக்கப்படாத மனுதாரர்கள் இலங்கையர் பட்டியலிலிருந்து நீக்கப்படுவர். இந்தியாவுக்குத் திருப்பி அனுப்பப்படும் நிலைதான் இது.

“விடுதலை” 30.3.1954

ஆச்சாரியார் (குலக்) கல்வித் திட்ட எதிர்ப்புப் பெரியார் படை அறிக்கை.

“விடுதலை” 11.5.1954

“விடுதலை” 14.5.1954

ஒழிந்தது ஆச்சாரியாரால் ஏற்பட்ட தொல்லை!

சட்டசபை காங்கிரஸ் கட்சியில் ஆச்சாரியார் குலக் கல்வித் திட்டத்திற்கு தனி முழக்கம்.
சனியன் ஒழிந்தது என்ற மகிழ்ச்சி முழக்கம்.

“விடுதலை” 15.5.1954

“விடுதலை” 17.9.1954

குப்பைத் தொட்டியில் இராமன்

“விடுதலை” 4.11.1957

“விடுதலை” 7.7.1959

ஆண்டாள் கோயிலைப் பார்

பெரியார் அடைந்த வேதனை!

“விடுதலை” 20.4.1960

கெடுவான் கேடு நினைப்பான்

“விடுதலை” 29.3.1964

நீதிமன்ற நீதிக்கும்

நீதி சொல்லும் விடுதலை

“விடுதலை” 6.4.1964

சர்.சி.பி.-க்குச் சவுக்கடி!

“விடுதலை” 20.4.1964

ஓடினார்! ஓடினார் நீதிபதி ஓடினார்!

யாராவது ஒரு அனாமதேயமான நபர் பிறந்த தேதியை மாற்றி விட்டால் உடனே தனது சி.அய்.டி. இலாகா உதவி கொண்டு, துப்புத் துலக்கி வழக்குப் போடுகின்றதே. இம்மாதிரி விஷயங்கள் வரும்போதும் அவசரமான அதிகக் கவலையும், கவனமும் செலுத்த வேண்டாமா?
பிரதம நீதிபதியாக இருக்கும் பெரிய அதிகாரி மீதே இப்படி புகார்கள் கிளம்பினால் அதுபற்றி அரசாங்கம் ஆராயாமல் இருந்தால் அந்நீதிமன்றத்தை மதிக்க வேண்டும் என்ற எண்ணம் மக்களிடையே தோன்றுமா? என்று விடுதலை எழுதியது. அதன்பின் ராஜினாமா செய்து பதவியை விட்டு ஓடினார் அந்த நீதிபதி.

“விடுதலை” 23.5.1964

அம்பகரத்தூர் கிடா வெட்டுக்குக் கல்தா

“விடுதலை” 2.8.1965

முதலமைச்சர் பக்தவத்சலத்துக்கு

ஒரு சாட்டை

“விடுதலை” 12.5.1970

பாராளுமன்றத்தில் விடுதலை

“விடுதலை” 10.4.1972

இரகசியக் குறிப்பேடு ஒழிப்பு

ஊழியர்க்கான ரகசியக் குறிப்பை எதிர்த்த ஒரே தலைவர் பெரியார். இதன் மூலம் அரசு ஊழியர்க்கும் சுயமரியாதையைத் தந்துவிட்டார்.
தமிழக என்.ஜி.ஜி.ஓ விழாவில் தந்தை பெரியாருக்குப் புகழாரம்!
6.4.1972 மாலை சென்னை ராஜாஜி ஹாலில் சென்னை மாநில என்.ஜிஜிஓக்கள் சங்க சார்பாக திமுக ஆட்சியானது அதற்கு முன்பு வரை இருந்து வந்த என்.ஜி.ஜி.ஓ.க்களுக்கு ரகசியக் குறிப்பு என்னும் பழி வாங்கும் திட்டத்தை ஒழித்தமைக்காக திமுக ஆட்சிக்கு நன்றி தெரிவிக்கும் விழா நடைபெற்றது. மாநில சங்கத் தலைவர் சிவ. இளங்கோ தலைமை வகித்தார். விழாவில் முதல் அமைச்சர் கலைஞர், தந்தை பெரியார் ஆகியோர் பங்கேற்றனர்.

“விடுதலை” 14.2.1973

112 வருட வரலாற்றில் தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பு உயர்நீதிமன்ற நீதிபதி!

“விடுதலை” 14.4.1977

நுழைவுத் தேர்வு ரத்து

“விடுதலை” 25.1.1980

ஒழிந்தது வருமான வரம்பு

“விடுதலை” 3.1.1986

ஈழத் தமிழர் வாழ்வுரிமை

“விடுதலை” 23.11.1986

“விடுதலை” 26.7.1987

கொழும்பு ஒப்பந்தம் எரிந்தது!

“விடுதலை” 10.10.1987

31(சி) சட்டம் தேவை!

“விடுதலை” 29.4.1989

கழகப் பொதுச்செயலாளரின் தேவைபற்றி சட்டமன்றத்தில்

“விடுதலை” 28.9.1990

உண்ணாவிரதத்தை எதிர்த்து

உண்ணும் விரதம்

“விடுதலை” 13.10.1990

உச்சநீதிமன்ற நீதிபதிக்குக் கறுப்புக்கொடி!

“விடுதலை” 15.4.1991

பேய் பயத்தை விரட்டியது கழகம்

“விடுதலை” 22.6.1992

தாழ்த்தப்பட்டவர் குடியரசுத் தலைவராக வேண்டும்
குடியரசுத் தலைவராக தாழ்த்தப்பட்டவரையே நியமனம் செய்ய வேண்டும் என்பதை வலியுறுத்தி மாவட்டத் தலைநகரங்களில் திராவிடர் கழகம் சார்பில் கண்டன ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடத்தப்பட்டன. ஆர்ப்பாட்டத்திற்கு முன்னதாக பேரணியும் நடத்தப்பட்டடது. சென்னையில் திராவிடர் கழகப் பொதுச் செயலாளர் கி. வீரமணி அவர்களின் தலைமையில் சென்னை ரிசர்வ் வங்கியின் முன் ஆர்ப்பாட்டம் நடத்தப்பட்டது.

“விடுதலை” 28.9.1992

யாகத்தை எதிர்த்து ‘விடுதலை’யின் வெற்றி

“விடுதலை” 17.11.1993

சமூகநீதியில் வெற்றி! வெற்றி!!

“விடுதலை” 4.1.2006

“விடுதலை”- 13.3.2006

விடுதலை தலையங்கத்துக்குக் கிடைத்த வெற்றி

“விடுதலை” 10.10.1996

செயின்ட் கிட்ஸ் வழக்கு விடுதலையில் தொடர் கட்டுரை

“விடுதலை” 18.7.1997

“விடுதலை” 25.11.1998

சங்கராச்சாரியாருக்குக் கறுப்புக்கொடி

“விடுதலை” 21.8.2006

“விடுதலை” 20.1.2006

பெரியாரும் பிரதமரும்

“விடுதலை” 31.1.2006

காந்தியார் ஹேராம் சொன்னாரா?

காந்தியார் இறக்குமுன் ஹேராம் கூறினாரா?

“விடுதலை” 28.2.2007

“விடுதலை” 29.9.2007

வல்லம் பல்கலைக் கழகம் தொடக்க விழா
பெரியார் மணியம்மை மகளிர் பல்கலைக் கழகத் தொடக்க விழா தஞ்சாவூர் வல்லத்தில் பல்கலைக் கழக வேந்தர் மானமிகு கி. வீரமணி அவர்கள் தலைமையில் முதல் அமைச்சர் மானமிகு மாண்புமிகு கலைஞர் தொடங்கி வைத்தார்.

“விடுதலை” 31.1.1948

உத்தமர் உயிர் துறந்தார்!

“விடுதலை” 22.4.1964

புரட்சிக் கவிஞர் பாரதிதாசன் மறைவு!

“விடுதலை” 3.2.1969

அண்ணா மறைவு

அந்தோ, பேரிடி! பெரும் அதிர்ச்சி!
அய்யாவின் தலைமகன்
அண்ணா மறைந்தார்
துயரக்கடலில் தவிக்கிறது தமிழ்நாடு! கடும் பனியில் நடுநிசியில் தனயனுக்கு தந்தை இறுதி மரியாதை செலுத்திய நெஞ்சுறுக்கும் காட்சி

“நடக்கக் கூடாதது நடந்து விட்டது”
தந்தை பெரியார் துயரச் செய்தி
நடக்கக் கூடாதது நடந்து விட்டது. எதிர்காலம் இருட்டாகவே இருக்கிறது. நாலு கோடி மக்களையும் பொறுத்த, பெரிய பரிகாரம் செய்ய முடியாத துக்க சம்பவம் ஆகும்.

“விடுதலை” 24.12.1973

தந்தை பெரியார் மறைந்தார்.
பெரியார் பல்லாண்டு வாழ்க
கலைஞர் இரங்கல் செய்தி!
காமராஜர் இரங்கல்
நாவலர் இரங்கல்.

“விடுதலை” 26.12.1974

“இராவண லீலா”

ஆரியராமன் கும்பல் எரிகிறது
புதிய வரலாறு படைத்துவிட்டது ராவண லீலா ராமன், சீதை, லட்சுமணன் உருவங்கட்குத் தீ எரிதணலில் கருகியது ஆரியக் கும்பல் அன்னையார் மூட்டிய தீ நாடெங்கும் எரிகிறது. எரிகிறது (25.12.1974)

“விடுதலை” 16.3.1978

அந்தோ, இயக்கத்துக்கு மாபெரும் பேரிடி! அன்னையார் மறைவு!

சுயமரியாதை உலகு

வியாழன், 27 ஜூன், 2024

‘குடிஅரசு’ இதழ் தரும் வரலாற்றுப் பதிவுகள் -_ 1 குடிஅரசு’ இதழின்

‘குடிஅரசு’ இதழ் தரும் வரலாற்றுப் பதிவுகள் -_ 1 குடிஅரசு’ இதழின்

ஞாயிறு, 16 ஜூன், 2024

கல்பாத்தியும் தெருவில் நடக்க தடையும்

செவ்வாய், 11 ஜூன், 2024

பெரியாரின் சுயமரியாதையும் வ.உ.சி.யின் தன் விடுதலையும்! - ப. திருமாவேலன்

2022 சிறந்த நூலிலிருந்து சில பக்கங்கள் டிசம்பர் 1-15 2022 உண்மை இதழ்

வியாழன், 6 ஜூன், 2024

விடுதலை – விழுமிய தகவல்கள்

Also read

‘விடுதலை 90’ ஆம் ஆண்டு தொடக்க விழா – சந்தா வழங்கும் விழா! ‘விடுதலை’ பத்திரிகையைத் தொடங்குவதற்கு முன்பே தடை!!

குமரி மாவட்ட பகுத்தறிவாளர் கழகம் சார்பாக கல்லூரி மாணவர்களிடம் பகுத்தறிவுப் பிரச்சாரம்