தாழ்த்தப்பட்டோருக்காக தந்தை பெரியார் நடத்திய மாநாடுகள்!

ஆதித்திராவிடர் அனுபவித்த கொடுமைகள்:

ஆதிதிராவிடர்கள் பார்ப்பனத் தெருக்கள், முன்னேறியவர்கள் வாழும் தெருக்கள், கோயில்களைச் சுற்றியுள்ள தெருக்கள் ஆகிய எதிலும் நடந்துகூடச் செல்லமுடியாது.

*    ஆதிதிராவிடர்கள் முழங்காலுக்குக் கீழ் வேட்டி கட்டக்கூடாது.

*    தாழ்த்தப்பட்டோர் தங்க நகைகள் அணியக்கூடாது.

*    மண் குடத்தில்தான் நீர் மொள்ள வேண்டும்.

*    ஆதிதிராவிடர் வீட்டுக் குழந்தைகள் படிக்கக்கூடாது.

*    அடிமையாக இருக்க வேண்டும்.

*    சொந்த நிலம் வைத்திருக்கக் கூடாது.

*    திருமணக் காலங்களில் மேளம் வாசிக்கக் கூடாது.

*    பூமி குத்தகைக்கு வாங்கி சாகுபடி செய்யக்கூடாது.

*    குதிரைமீது ஊர்வலம் செல்லக்கூடாது.

*    வண்டி ஏறிச் செல்லக் கூடாது.

*    பொதுக்கிணற்றில் நீர் எடுக்கக் கூடாது.

*    சுடுகாட்டிற்குச் செல்லும் பாதையே வேறு.

*    பறையன் சுடுகாடு என்றே தனி சுடுகாடு.

*    மேல் அங்கியோ,  துண்டு அணிந்துகொண்டோ செல்லக் கூடாது.

*    பெண்கள் ரவிக்கைகள் அணியக்கூடாது என்பதோடு மேல் ஜாதியினர் வரும்போது மேலே அணிந்திருக்கும் வேறு துணியையும் எடுத்து அக்குளில் வைத்துக்கொள்ள வேண்டும்.

தந்தை பெரியார் போராட்டங்கள்:

*    நீதிமன்றங்களில் சாட்சி சொல்ல நேர்ந்தால் குறிப்பிட்ட தூரத்திற்கு அப்பால் நின்றுதான் சாட்சி சொல்ல வேண்டும் என்று எழுதி இருந்தது. இவற்றை மாற்றவே பெரியார் போராடினார். 
பஞ்சமனும் (தாழ்த்தப்பட்டவர்களும்) நாய்களும், பெருநோயாளிகளும் (தொழு நோயாளிகள்) நுழையக் கூடாது என்று உணவு விடுதிகளிலும் பேருந்துகளிலும் எழுதி வைத்தனர். நாடக சபாவில் பஞ்சமர்களுக்கு இடமில்லை என்று எழுதி வைத்தனர்.

தாழ்த்தப்பட்டவன் வண்டியிலேறி வீதிக்கு வந்துவிட்டான் என்பதற்காக கட்டிவைத்து அடித்து அபராதம் போட்டனர். அதைப் பெரியார் வன்மையாகக் கண்டித்து, கொடுமை! கொடுமை! என்ற தலைப்பில் 24.11.1929 குடிஅரசில் எழுதினார். அந்தோணிராஜ் என்ற மாணவன் அக்கிரகார வீதியில் நடந்துவந்தான் என்பதற்காக, அவனை ரங்கசாமி அய்யர் செருப்பாலடித்தார். இதை வன்மையாக எதிர்த்து 24.4.1926 குடிஅரசில் பெரியார் எழுதினார். ஆதித்திராவிடர், தீயர், தீண்டாமை விலக்கு மாநாடுகளை பெரியார் நடத்தினார்.

21.07.1929இல் சென்னையிலும், 25.08.1929இல் இராமநாதபுரத்திலும், 10.06.1930இல் திருநெல்வேலியிலும், 16.05.1931இல் சேலத்திலும், 07.06.1931இல் லால்குடியிலும், 05.07.1931இல் கோவையிலும், 04.07.1931இல் தஞ்சையிலும், 07.12.1931இல் கோவையிலும், 07.02.1932இல் லால்குடியிலும், 28.08.1932இல் அருப்புக் கோட்டையிலும், 07.08.1933இல் சென்னையிலும், 1.07.1938இல் சீர்காழியிலும், 07.03.1936இல் திருச்செங்கோட்டிலும், 23.05.1936இல் கொச்சியிலும், 02.09.1936இல் சேலத்திலும், 06.05.1937இல் சிதம்பரத்திலும், 04.07.1937இல் ஆம்பூரிலும் தாழ்த்தப்பட்ட மக்களுக்காக மாநாடுகளை நடத்தி கண்டன தீர்மானங்களையும், உரிமைக்கான தீர்மானங்களையும் பெரியார் நிறைவேற்றினார்.

மனித உரிமை பெற அரசின் தடையை மீறுவோம். தாழ்த்தப்பட்டோரை ஒதுக்கி வைப்போரை திராவிடர் இயக்கத்தின் எதிரிகளாய் எண்ணி எதிர்போம் என்று திருமங்கலத்தில் பேசினார்.
ஜாதிகளை ஒழிப்பதே திராவிட இயக்கத்தின் அடிப்படைக் கொள்கை, திராவிடர் கழகமும் பழங்குடி மக்களும் (தாழ்த்தப்பட்டோர்) நகமும் சதையும்போல என்று திருச்சியில் பேசினார் பெரியார்.

தாழ்த்தப்பட்டோரை ஜனாதிபதியாக்கு!

தாழ்த்தப்பட்டோரை ஜனாதிபதியாக்கு! என்று 09.02.1982இல் விடுதலை தலையங்கம் தீட்டியது. இப்படி ஆயிரக்கணக்கான போராட்டங்களை திராவிடர் கழகம் தாழ்த்தப்பட்டோருக்குச் செய்துள்ளது. இவற்றை மேலும் விரிவாய் அறிய குடிஅரசு, விடுதலை, உண்மை, தலித்திய ஏடுகள் போன்றவற்றை படியுங்கள்.

பெரியார் பேசுகிறார்: நானோ திராவிடர் இயக்கமோ தாழ்த்தப்பட்டோருக்காக என்று இதுவரை தனியாக ஒதுக்கி வேலை செய்தது கிடையாது. வேண்டுமானால் திராவிடர் இயக்கத் திட்டமானது யார் யார் தாழ்த்தப்பட்டுள்ளார்களோஅவர்களுக்கு உரிமை வாங்கிக் கொடுக்கும் முறையில் இருக்கிறது என்று கூறுங்கள். யான் தாழ்த்தப்பட்டோருக்காகத் தனியாக உழைக்கிறேன் என்று உங்களிடையே பொய் கூற முடியாது. அவ்வித எண்ணம் எனக்கில்லை. இருக்கவேண்டிய அவசியமுமில்லை. ஏன் இவ்வாறு கூறுகிறேன்? நீங்கள் வேறுவிதமாக கருதவேண்டாம். ஆதிதிராவிடன்  திராவிடன் என்ற பிரிவையே நாங்கள் ஒப்புக்கொள்ள முடியாது எல்லோரும் திராவிடர்கள் என்பதே எங்களது திட்டமாகும்.

திராவிடர்களில் ஜாதி ஆணவம் படைத்த உயர் ஜாதிக்காரர்களும் இல்லாமலில்லை. இனி அவர்களை எப்படி வழிக்குக் கொண்டுவருவது என்பதும் எனக்குத் தெரியும்.

ஆகவே ஒரு இனத்தைச் சார்ந்த நாம் நமக்குள் பிரிவுகளாக சொல்லளவிலும் இருக்கக் கூடாதென்பதே எனது தீவிர எண்ணமாகும்.

இன்னும் விளக்கமாக கூறுகிறேன். திராவிடர் இயக்கத்திற்கு முக்கிய கொள்கை என்னவென்பதை இந்த நாட்டில் பறையன் என்றும், பார்ப்பனர் என்றும், உயர்ந்த ஜாதிக்காரன், தாழ்ந்த ஜாதிக்காரன் என்றிருப்பதையும், சூத்திரன், பஞ்சமன் என்று மிருப்பதையும் அறவே ஒழித்து எல்லோரும் ஓர் இனம், எல்லோரும் ஒரே சமுதாய மக்கள், என்னும் கொள்கையை நடைமுறையில் செய்வதேயாகும். எனவே, நானோ, திராவிடர் கழகமோ நமக்குள்ளாக இருந்துவரும் ஜாதிகளுக்காக இதை செய்தோம் என்று வீண் பெருமை பேசிக்கொள்ள வேண்டிய அவசியமில்லை.

ஆரியரும் அவர்களின் ஸ்தாபனமாகிய காங்கிரசும் அம்மாதிரி வேண்டுமானால் சொல்லி ஏமாற்றிப் பெருமையடையலாம். காரணம் வேறு இனத்தைச் சார்ந்தவர்கள் அவர்கள், வேறு நாட்டினர் அவர்கள் நம்மைக் கடவுள் பேரால் அடிமைப்படுத்தி, நம் நாட்டில் நமக்கு வாழ்வில்லாமல் செய்து கறையான் போன்று அவர்கள் இங்கிருப்பதால் ஏதோ தானம் செய்வதுபோன்று அக்கூட்டம் ஆதிதிராவிடர்களுக்கு இதைச் செய்தேன், அதைச் செய்தேன் என்று கூறி ஆதிக்கத்தின் பித்தலாட்ட சூழ்ச்சியை மறைக்கச் செய்யலாம். நாம் ஏன் நமது திராவிடர் இயக்கம் அவ்வித கீழ்நிலையில் செல்லவேண்டும்?  எனவே, தோழர்களே, இனி நமக்குள் ஆதிதிராவிடர், திராவிடர் என்ற வித்தியாசங்கள் வேண்டாம். பறையன் என்று சொல்லாதே, சூத்திரன் என்று கூறாதே என்று உணர்ச்சியை அடையச் செய்யுங்கள். தவிர தாழ்த்தப்பட்டோர் சங்கத்திற்கு என் அருமை நண்பரும் அறிஞருமான டாக்டர் அம்பேத்கர் தலைவராக இருந்து வருகிறார். தாழ்த்தப்பட்டோர் இந்துக்களல்ல என்ற மிக ஆதாரத்தோடு ஆரியத்தின் முதுகில் தட்டி ஆணவத்தைக் குறைத்தவர்களில் அவரும் ஒரு முக்கியஸ்தர்; பேரறிஞர். நான் மிக எதிர்பார்த்திருந்தேன். அவரின் ஒத்துழைப்பை இவ்வாரியத்தின் கொடுமைகளை ஒழிக்க. தோழர்களே! திராவிடர் இயக்கம் தனது கடைசி மூச்சிருக்கும் வரையில் இந்நாட்டில் பள்ளன், பறையன் என்று இழி ஜாதிகளை ஒழித்து அவர்களை முன்னேற்றவே உழைக்கும் என்ற உறுதியைத் தருகிறேன்.

தாழ்த்தப்பட்டோர் பெடரேஷனில் சேருவதை நான் இன்னும் வேண்டாமென்று கூறவில்லை. அதில் வரும் நன்மைகளையும் நீங்கள் அடையுங்கள். திராவிடர் கழகத்தில் தாழ்த்தப்பட்டோர் சேர்ந்தாலும் சேராவிட்டாலும் அதன் உழைப்பின் பலனைத் தாழ்த்தப்பட்ட தோழர்களுக்கு அனுபவிக்க உரிமையுண்டு என்றார் பெரியார். (விடுதலை 8.7.1947)

(தொடரும்...)

- உண்மை இதழ்,1-15.12.17

பெரியார் வகித்த பதவிகள்

என் பதவிகள்!

70 ஆண்டு உலக அனுபவம், 30 ஆண்டு வியாபார அனுபவம்; 1915, 16, 17, 18, 19 வரை ரிஜிஸ்தர் செய்யப்பட்ட ஈரோடு வியாபாரச் சங்கத் தலைவன், தென் இந்திய வியாபாரச் சங்க நிர்வாக சபை அங்கத்தினனாக இருந்தவன், அய்ந்து ஜில்லாவுக்கு இன்கம்டாக்ஸ் டிரிபியூனல் கமிஷனர்கள் மூவரில் ஒருவனாக இந்திய கவர்ன்மென்டாரால் நியமிக்கப்பட்டவன், ஈரோடு டவுன் ரீடிங்ரூம் செக்ரட்டரி; ஹைஸ்கூல் போர்டு செக்ரட்டரி, பிறகு தலைவர், 1914 ஆம் ஆண்டு நடந்த கோவை ஜில்லா காங்கிரசு மாநாடு செக்ரட்டரி, 10 ஆண்டு ஆனரரி மாஜிஸ்ட்ரேட், ஈரோடு தாலுக்கா போர்டு பிரசிடென்ட், பல வருடங்கள் ஈரோடு முனிசிபல் சேர்மென், ஜில்லா போர்டு மெம்பர், வாட்டர் ஒர்க்ஸ் கமிட்டி செக்ரட்டரி, பிளேக் கமிட்டி செக்ரட்டரி, கோவை ஜில்லா இரண்டாவது சர்க்கிள் தேவஸ்தான கமிட்டி செக்ரட்டரியாக 10 ஆண்டு, பிறகு 1929 வரை வைஸ்பிரசிடென்ட், பிரசிடென்ட், 1918 ஆம் ஆண்டு உலக யுத்தத்தில் தாலுக்கா, ஜில்லா அரிசி கன்ட்ரோலில் கவர்ன்மென்டாரின் நிர்வாகி, அதாவது, அரிசி கன்ட்ரோலில் கவர்ன்மென்டாருக்கு வரும் அரிசி வாகன்களின் ரசீதுகளை வாரம் ஒவ்வொரு தாலுக்காவிலிருந்தும் 15, 20 டன் வீதம் எனக்கே கொடுத்து, மற்ற வியாபாரிகளுக்கு விநியோகிக்கும்படி ஜில்லா கலெக்டர் கேட்டுக் கொள்ளும் டிஸ்டிரிபியூட்டிங் ஆஃபீசர், கார்னேஷன் கமிட்டி செக்ரட்டரி, தலைவர், காதிபோர்டு (ஃபவுண்டர்) அமைப்பாளராக இருந்ததோடு, அய்ந்து வருடம் தலைவராக இருந்த போது, எனக்குச் செயலாளராக டாக்டர் டி.எஸ்.எஸ்.ராஜன், கே.சந்தானம், எஸ்.ராமநாதன், கே.எம். தங்க பெருமாள், அய்யாமுத்து முதலியவர்கள் இருந்தார்கள். இவை ஒரு புறமிருக்க, 1940, 1942 இல் 2 வைஸ்ராய்கள், 2 கவர்னர்கள் என்னை அழைத்து மந்திரிசபை அமைக்க வேண்டினார்கள். ராஜாஜியும் வேண்டினார். நான் மறுத்துவிட்டேன்.

(யார் துரோகிகள்-  கையெழுத்துப்  பிரதி  - பெரியார் தஞ்சை சொற்பொழிவு 14.10.1956)

மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலில் நுழைவு

அட அண்டப்புளுகே!

வாயில் சாக்கடையைத் தவிர வேறு எதுவும் வரக்கூடாது என்பதில் திட்டவட்டமாக தனிக்காட்டு ராஜாவாக இருக்கக்கூடிய பிஜேபி அம்பி ஒருவர். சேலம் பட்டிமன்றத்தில் ஓர் அண்டப்புளுகை - ஆகாசப் புளுகை அள்ளி விட்டாரே பார்க்கலாம்.

மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலில் தாழ்த்தப் பட்டவர்களை நுழையச் செய்தவர் மதுரை வைத்திய நாதய்யர்தானாம். தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் அக்கோயிலில் நுழைவதற்கு எதிராக ஈ.வெ.ரா. இருந்தார் என்பதுதான் அந்த அம்பியின் ஆலாபனம்.

உண்மை என்னவென்றால் 1922 ஆம் ஆண்டில் திருப்பூரில் நடைபெற்ற காங்கிரஸ் மாநாட்டில் நடந்தது என்ன? இதுபற்றி திரு.வி.க. அவர்கள் எழுதிய வாழ்க்கைக் குறிப்பு -2 பக்கம் 274இல் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்.

“திருப்பூரிலே வாசுதேவ அய்யர் தலைமையில் (1922) தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கூடிய போது நாடார் முதலியோர் கோயில் நுழைவைப் பற்றி இராமசாமி நாயக்கரால் ஒரு தீர்மானம் கொண்டுவரப்பட்டது. அவர் பெரும் புயலைக் கிளப்பினார். அத்தீர்மானம் என்னால் ஆதரிக்கப்பட்டது. அதை எதிர்த்தவர் மதுரை வைத்தியநாதய்யரும், கிருஷ்ணய்யங்காரும் ஆவர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளாரே. அவர்தான் கோயில் நுழைவு போராட்டத்தை நடத்தினார். ஈ.வெ.ரா எதிர்த்தார் என்று வாய் நிறைய பொய் புழுக்களை தேக்கி அப்படியே பொலபொலவென்று கொட்டியுள்ளாரே!.

இந்த இடத்திலும் பார்ப்பனக்கூட்டத்திற்கு ரொம்பவே இனிக்கும் திருவாளர் இராஜகோபாலாச்சாரியாரை (ராஜாஜி) கொண்டு வந்து நிறுத்துவோம்.

மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் 8.7.1939 சனிக்கிழமை அன்று தாழ்த்தப்பட்ட வர்களுக்கு திறந்து விடப்பட்டது. இந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றி 30.7.1939 அன்று மதுரையில் பேசிய மாண்புமிகு முதல் அமைச்சர் (கனம்) சி.இராஜகோபாலாச்சாரியார்.

“இந்த வெற்றி காங்கிரசுடையது அல்ல; அல்லது ஒரு கட்சிக்கு கிடைத்த வெற்றி யுமல்ல. இது எல்லோருக்கும் கிடைத்த வெற்றியாகும். ஏனெனில் இவ்விஷ யத்தில் காங்கிரஸ்காரர்களும், சுயமரியாதைக்காரர்களும், ஜஸ்டிஸ்காரர்களும் “இன்னும் இதரர்களும் சேவை செய்திருக்கிறார்கள்” என்று குறிப்பிட்டார்.

இச்செய்தி 31.7.1939 நாளிட்ட ‘சுதேசமித்தரன்’ ஏட்டில் வெளிவந்தது. (விடுதலை, 1.8.1939) பாவம் எல்லா இடங்களிலும் பார்ப்பனர்களுக்கு தோல்வி மயம்தான்.

மதுரை ஏ.வைத்தியநாதய்யர் மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயிலுக்குள் தாழ்த்தப்பட்டவரை அழைத்துச் சென்றார் என்று பிரச்சாரம் செய்கிறார்களே - சங்கதி என்ன தெரியுமா?

யாருக்கும் தெரியாமல் இரவோடு இரவாக இரவு நேர அர்த்தஜாம பூஜை முடிந்த பிறகு சில தாழ்த்தப்பட்ட தோழர்களை கோயிலுக்கு அழைத்துச் சென்றார் என்பதுதான் உண்மை.

அதற்குக் கூட உதவி செய்தவர் நீதிக்கட்சிக்காரரான ஆர்.எஸ். நாயுடுதான்.  அவர்தான் மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில் நிர்வாக அதிகாரியாவார். அவரது அனுமதியின் காரணமாகத் தான் யாருக்கும் தெரியாமல் இரவோடு இரவாக  சில தாழ்த்தப்பட்ட தோழர்களை அழைத்துச் சென்ற வீராதி வீரர் தான் இந்த வைத்தியநாத அய்யர்.

இதில் ஒரு கூடுதல் தகவல் என்ன தெரியுமா?

தாழ்த்தப்பட்டவர்களைக் கோயிலுக்குள் அழைத்துச் சென்றதற்காகக் கோயில் கருவறையைப் பூட்டியும், மறுநாள் கோயிலுக்கு வராமல் இருந்த பட்டர்களை இடைநீக்கம் செய்தவரும், கோயில் நிருவாக அதிகாரியான அந்த நீதிக்கட்சிக்காரர்தான்!

- விடுதலை ஞாயிறு மலர்,20.1.18

திராவிடக் கட்சிகள் ஆட்சி வளர்ச்சியா - வீழ்ச்சியா?

- கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன்

நியூஸ் 18 தொலைக்காட்சியில் கடந்த பொங்கலன்று சேலத்தில் ஒரு பட்டிமன்றம் ஒளிபரப்பப்பட்டது. பட்டிமன்றத்தின் தலைப்பு ‘50 ஆண்டு திராவிட ஆட்சி வளர்ச்சியா? அல்லது வீழ்ச்சியா? என்பதாகும்.

நேரம் கருதியோ, வேறு என்ன காரணம் கருதியோ திராவிட இயக்க ஆட்சியில் நடைபெற்ற சமூக ரீதியான சாதனைகள் இடம்பெறவில்லை.

இந்தியாவில் வேறு எந்த மாநிலத்திலும் இடம் பெறாத சிந்தனை, சாதனை என்பது சமூதாய ரீதியான செயல்பாடுகளாகும்.

1. எடுத்துக்காட்டாக, சுயமரியாதை திருமணச் சட்டமும், பார்ப்பனீய புரோகித மூடத்தன பெண்ணடி மைக்கு கட்டியம் கூறும் வைதீகக் கல்யாணத்திற்கு மாற்றாக தந்தை பெரியாரால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட சுயமரி யாதைத் திருமணம் திமுக ஆட்சிக் காலத்தில் அண்ணா அவர்கள் முதலமைச்சராக இருந்த போது சட்டரீதியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டது. இதற்குமுன் நடை பெற்ற அத்தகு திருமணங் களும், இனி நடக்கவிருக்கும் அத்தகு திருமணங்களும் சட்டஅங்கீகாரம் பெற்றது சாதாரணமானதல்ல.

மார்க்சிஸ்ட்கள் ஆட்சி நடத்திய மாநிலங் களில் கூட இந்த புரட்சிகர மாற்றத்திற்கான சட்டம் நிறைவேற்றப்படவில்லை.

தமிழர் வீட்டுத் திருமணத்தில் அவனு டைய தாய்மொழிக்கு இடமில்லை. அந்த நிலையை மாற்றியது திராவிட ஆட்சியல்லவா!

2. இரண்டாவது சென்னை மாநிலத்துக்கு தமிழ்நாடு என்ற பெயர் மாற்றம் - இந்தியா விலேயே ஒரு நாடாக இருப்பது (தமிழ்நாடு) நமது மாநிலம்தானே!

3. மூன்றாவதாக தமிழ்நாட்டில் இந்திக்கு இடமில்லை. இரண்டே மொழிகள்தான். ஒன்று தமிழ், இன்னொன்று ஆங்கிலம்.

4. ஜாதி மறுப்புத் திருமணங்களை செய்து கொள்பவர் களுக்கு தங்கம் வழங்கும் திட்டம்.

5. அன்னை நாகம்மையார், அன்னை மணியம் மையார், மூவலூர் இராமாமிர்தம் அம்மையார், டாக்டர் முத்துலட்சுமி ரெட்டி, டாக்டர் தருமாம்பாள், அன்னை தெரசா, டாக்டர் சத்தியவாணி முத்து போன்ற வீராங் கனைகளின் பெயரில் மகளிர் உயர்வுக்கான மறுமலர்ச்சி திட்டங்கள் - இந்தியாவிலேயே திராவிட ஆட்சியைத் தவிர்த்து வேறு எங்கு உண்டு?

6. ஏழை மகளிர் இலவச படிப்புத் திட்டம், திருமண உதவித் திட்டம், மகப்பேறு நிதி உதவித் திட்டம், ஏழை விதவைத் தாய்மார் களின் மகள் திருமண உதவித் திட்டம், ஆதரவற்ற பெண்களுக்கான திருமணஉதவித் திட்டம் என்று பெண்கல்வியில் தொடங்கி, திருமணம், மகப்பேறு வரை உதவி செய்த ஆட்சி எந்த ஆட்சி?

அரசுப் பணிகளில் பெண்கள் பங்கேற் பினை அதிகரிக்கும் வகையில் பெண்களுக்கு 30 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு, உள்ளாட்சிகளில் பெண்களுக்கு 50 விழுக்காடு இடஒதுக்கீடு என்பவையெல்லாம் திராவிட ஆட்சியின் அரும் பெருஞ்சாதனைகள் அல்லவா!

7. அரவாணிகள் என்பவர்களை - சமுதாயத்தின் அவலமாக நினைக்கப்பட்ட வர்களை திருநங்கைகளாக்கி அவர்களை மூன்றாம் பாலினத்தவர்களாக்கி தனி வாரி யமும் அமைக்கப்பட்டது என்ன சாதாரணமா?

8. தமிழை பயிற்றுமொழியாகக் கொண் டவர்களுக்கு அரசுப்பணி நியமனங்களில் 20 விழுக்காடு அளிக்கும் சட்டம் நிறைவேற்றம். தமிழுக்கு, செம்மொழி அங்கீகாரம் இவை யெல்லாம் திராவிடக் கட்சி ஆட்சிகளின் தனித்தன்மையான சாதனை முத்துக்கள் என்பதை மறுக்க முடியுமா?

9. ஜாதி ஒழிப்புத் திசையில் பெரியார் நினைவு சமத்துவப்புரங்கள், சாதனை சரித்திரத்தின் கல்வெட்டு அல்லவா!

10. இந்தியாவிலேயே முதன் முதலாக குடிசை மாற்று வாரியம், அமைப்பு சாரா தொழிலாளர்களுக்கான வாரியங்கள், உழவர் சந்தை என்பதெல்லாம் அடித்தட்டு மக்கள்பால் திராவிட ஆட்சிகளுக்கு இருந்த அளப்பரிய அக்கறையை பறைச்சாற்றுமே!

11. மாநில உரிமைகள் கோட்பாட்டுத் திசையில் நீதிபதி பி.வி.ராஜமன்னார் தலை மையில் குழு அமைத்து இந்திய துணைக் கண்டத்தில் ஆக்கரீதியான புதுவெளிச்சத்தை பாய்ச்சியவர் முதலமைச்சர் மானமிகு கலைஞர் அல்லவா!

12. இந்தியாவிலேயே இடஒதுக்கீடு 69 விழுக்காடு என்பது சட்டரீதியாக ஆக்கப் பட்டது எந்த ஆட்சியில்? திராவிட இயக்க ஆட்சியில் அல்லவா! சிறுபான்மையினருக்கு இடஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டதுண்டே!

50 வயது கடந்த நிலையிலும் திருமண மாகாமல் வறுமையில் வாடும் பெண்களுக்கு மாதம் ரூ.500 உதவித் தொகை.

வேலையில்லா இளைஞர்களுக்கு மாத உதவித் தொகை -இவையெல்லாம் மக்கள் நல ஆட்சியின் மகத்தானவை தானே!

மக்களின் அவசர மருத்துவ உதவிக்கு 108 ஆம்புலன்ஸ்.

பொது விநியோகத் திட்டத்தில் இந்தியா விலேயே தமிழ்நாடு (கலைஞர் அரசு) முன் னிலையில் இருக்கிறது. மற்ற மற்ற மாநிலங் களும் தமிழ்நாடு அரசை பின்பற்ற வேண்டும் என்று உச்சநீதிமன்றமே பாராட்டு. (12.8.2010) திராவிடக் கட்சியின் நிருவாகத் திறமைக்கு இது ஒரு பொன்னாடை!

சாலைகள் போடுதல், தெருவிளக்கு களுக்கு வகை செய்தல் போன்றவை எல்லா ஆட்சிக்காலத்திலும் சாதாரணமாக நடை பெறக்கூடியவைதான். ஆனால் வரலாற்று கண்ணோட்டத்தோடு சமூக மாற்றத்திற்கான  சீர்திருத்தத்துக்கான அடிப்படைச் சட்டங் களையும் திட்டங்களையும் வகுத்து சாதனைச் சிகரத்தில் சாகா ஒளி பெற்றது திராவிட அரசியல் கட்சிகளின் ஆட்சியில்தான்.

சுதந்திர தினத்தன்று கோட்டையில் கொடி யேற்றும் உரிமையை இந்தியா முழுவதும் உள்ள முதலமைச்சர்களுக்கும் பெற்றுத் தந்தவரும் திராவிட ஆட்சி வித்தகராம் அதே கலைஞர் பெருமான்தானே.

இன்னும் சொல்லப்போனால் தமிழ்நாடு காங்கிரஸ் கமிட்டித் தலைவராக இருந்த காமராசர் பச்சைத்தமிழர் ஆனதும், கர்மவீரர் ஆனதும் கல்வி வள்ளலாகச் சுடர் விட்டதும் எல்லாம் கூட தந்தை பெரியார் அவர்களின் தோளில் காமராசர் நிறுத்தப்பட்டதுதான் என்பது வரலாறு. அதனால்தானே கதர் சட் டைக்குள் கருப்புச்சட்டை என்று ‘கல்கி’கள் கார்ட்டூன் போட்டனவே.

இந்திய துணைக் கண்டத்திலேயே கடந்த 50 ஆண்டு திராவிட இயக்க ஆட்சித்தான்  தன்னிகரற்று ஒளி வீசுகிறது.

திராவிட இயக்கத்தின் அரை நூற்றாண்டு ஆட்சி வளர்ச்சி இல்லையென்றால், வளர்ச்சி என்பதற்கு என்ன பொருளை தங்கள் கைவசம் வைத்துள்ளார்களோ யார் கண்டது?
- விடுதலை ஞாயிறு மலர்,20.1.18

அயோத்திதாசப் பண்டிதர், இரட்டைமலை சீனிவாசன் ஆகியோரைத் திராவிடர் கழகம் தவிர்க்கிறதா?

திராவிடர் கழகத்தை, அதன் நன்மதிப்பை, அதன் பிறப்பொக்கும் கோட்பாட்டை, சமூக நீதி சாதனைகளை மறைக்க இன எதிரிகள் தொடர்ந்து முயற்சிக்கின்றனர். அதற்கான அவதூறுகளைத் தொடர்ந்து ஊடகங்கள் வழி பரப்புகின்றனர். இதனால் இளைஞர்கள் மற்றும் சில முற்போக்குச் சிந்தனையாளர்கள் கூட குழப்பம் அடைகிறார்கள். இப்படி எதிரிகள் பரப்பும் பொய்களில் ஒன்றுதான் மேற்கண்ட கேள்வி! எனவே, இதுசார்ந்த சில உண்மைகளைத் தொகுத்துத் தருகிறேன். 1. அயோத்திதாசப் பண்டிதர், இரட்டைமலை சீனிவாசன் ஆகியோரின் கொள்கைகளை, சாதனைகளை, வரலாற்றை எல்லோரும் அறியும்படி நான் எழுதிய நூல் (மறைக்கப்பட்ட மாமனிர்கள்) திராவிடர் கழகத்தால் வெளியிடப்பட்டு, தொடர்ந்து நாடு முழுக்க விற்பனை செய்யப்படுகிறது. 2. இவர்களைப் பற்றி நான் பேசிய உரை பெரியார் வலைத்தளம் மூலம் உலகம் முழுவதும் பரப்பப்படுகிறது. 3. கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன் அவர்கள், "மயிலாடன்" என்ற பெயரில், விடுதலையில் "ஒற்றைப்பத்தி” என்ற பகுதியில் நிறைய எழுதியுள்ளார். அவையும் தொகுக்கப்பட்டு நூலாகத் திராவிடர் கழகத்தால் விற்பனை செய்யப்படுகிறது. 4. இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்களின் நினைவிடம் பராமரிப்பின்றி இருந்ததைப் படம் எடுத்து "உண்மை" இதழில் எழுதி, அரசு அதைச் சீர் செய்ய ஏற்பாடு செய்தது திராவிடர் கழகம். 5. உண்மை, விடுதலையில் இவர்களின் பிறந்த நாள், நினைவு நாள்களில் செய்திகள் வெளியிட்டு அவர்களை மக்களுக்குத் தொடர்ந்து நினைவூட்டி வருகிறது. 6. பெரியார் நூலக வாசகர் வட்டம் சார்பில் இவர்கள் இருவருக்கும் விழாக்கள் எடுத்து, அந்த விழாக்களில் சிறப்புப் பேச்சாளர்கள் மூலம் அவர்களது கொள்கைகளும், பெருமைகளும் பரப்பப்படுகின்றன. ஒரு நிகழ்வில் அய்யா இரட்டைமலை சீனிவாசன் அவர்களின் பேத்தியை அழைத்து வந்து சிறப்பு செய்தது திராவிடர் கழகம். அயோத்திதாசப் பண்டிதர், இரட்டைமலை சீனிவாசன் ஆகியோரின் கொள்கைகள் எப்போதும் பிரச்சாரம் செய்யப்படும். நன்றி! தரவு: மஞ்சை வசந்தன், பெரியார் திடல், சென்னை.

எது கலப்புத் திருமணம்

இன்று காலை ஒரு திருமணத்திற்குச் சென்றிருந்தேன். அய்க்கோர்ட் ஜட்ஜ் கைலாசக் கவுண்டரின் மகளுக்கும் ராஜா சர்முத்தய்யா செட்டியாரின் தங்கை மகனுக்கும் (ப.சிதம்பரம்) நடைப்பெற்ற திருமணம் இதைக் கலப்புத் திருமணம் என்று சொன்னார்கள். என்னைப் பொறுத்தவரை எது கலப்புத் திருமணம் என்றால் மனித ஜாதிக்கும் மிருகத்திற்கும் நடப்பதே கலப்புத் திருமணமாகும்.

ஓரே ஜாதி மனித ஜாதி என்பது மாத்திரமல்லாமல் மணமக்கள் இருவருமே சூத்திர ஜாதி நாலாஞ்சாதியைச் சார்ந்தவர்கள் என்பதோடு நாலாம் சாதி நடுத்தர சாதியாக இருப்பதைப் பற்றிச் சிறிதும் வெட்கப்படாத சாதியைச் சார்ந்தவர்களாவார்கள். நான் தாழ்த்தப்பட்ட பெண்ணிற்கும் பார்ப்பானுக்கும் பார்ப்பனத்திற்கும் தாழ்த்தப்பட்ட ஆணுக்கும் இன்னும் இது போன்று பல சாதி கலப்புள்ள நூற்றுக்கணக்கான திருமணங்களைச் செய்து வைத்திருக்கின்றேன்.

ஜாதி என்பது ஒன்றுதான். இரண்டு பேர்களும் பார்ப்பானுக்கு வைப்பாட்டி பிள்ளைகள் தான். ஜாதியைக் காப்பாற்றத்தான் இருக்கிறேன் என்று சொல்லிக் கொள்ளும் இராஜாஜி கூட தன் மகளைச் சூத்திரரான காந்தியின் மகனுக்குத் தான் திருமணம் செய்து கொடுத்திருக்கின்றார். காங்கிரசினல் காமராஜரும் அவருடைய கம்பெனியும் தவிர மற்றவர்கள் அத்தனை பேரும் இராஜாஜியின் சீடர்கள்தான். இராஜாஜி அவர்கள் நம்மோடு தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் வீட்டில் சாப்பிடுவார் தன்னுடைய மகளைச் சூத்திரனான காந்தியின் மகனுக்குக் கொடுத்திருக்கிறார் என்றாலும் பிள்ளைகளை (பேரன்களை) யெல்லாம் பூணூல் மாட்டிப் பார்ப்பானாக்கி விட்டார்.

தேவதாசி வகுப்பைச் சேர்ந்த எம்.எஸ்.சுப்புலஷ்மியை ஜாதியைக் காப்பதற்கென்றே பத்திரிக்கை நடத்துகின்ற கல்கி பத்திரிகையின் அதிபர் சதாசிவம் என்ற பார்ப்பனர் திருமணம் செய்து கொண்டார். அவருக்குத்தான் இராஜாஜி முன்னோடும் பிள்ளையாக இருக்கிறார்.

இப்படி ஏராளமன பெரிய இடம் என்று சொல்லும்படியான இடங்களிலெல்லாம் நடைபெற்று இருக்கிறது. நாட்டுக்கோட்டை செட்டியார் வகுப்பிலேயே மாறுபட்ட ஜாதியைச் சார்ந்த பலரைத் திருமணம் செய்து வைத்திருக்கின்றேன். அதற்கெல்லாம் இராஜா சர் வந்து பாராட்டி இருக்கின்றார். இராஜா சர் எனக்கு ரொம்பவும் வேண்டியவர். நான் செய்கின்ற காரியங்களை எல்லாம் பாராட்டுபவர். எனது மதிப்பிற்குரியவர். பணத்தில் மட்டுமல்ல உண்மையிலேயே பெரும்தன்மை வாய்ந்த பெரியவர். அவர் அந்த சமுதாயத்தையே திருத்த வேண்டியவராவார். அவர் இத்திருமணத்திற்கு வராததன் மூலம் தனக்கக் கிடைத்தத் நல்ல வாய்ப்பையே இழந்து விட்டார் என்று தான் சொல்லுவேன்.

பார்ப்பானைத் தவிர ஜாதியைப்பற்றி பேசுகின்றவன் அத்தனை பேரும் பார்ப்பானுக்கு வைப்பாட்டி மகனேயாவான். என்னைப் பொறுதத்வரை நான் பறையனாக இருப்பதை கேவலமாகக் கருதவில்லை. சூத்திரனாக இருப்பதைவிட பறையனாக இருப்பதை பெருமையாகக் கருதுகின்றேன். எனக்கு பிள்ளை இல்லை - என்பது பற்றி ரொம்ப சந்தோசப்படுகின்றேன். ஒரு சமயம் பிள்ளையிருந்தால் அதுவும் பெண்ணாக இருந்தால் மாண்புமிகு சத்தியவாணிமுத்து அம்மையார் மகனுக்குக் கொடுத்திருப்பேன் அல்லது சிவராஜ் மகனுக்குக் கொடுத்திருப்பேன். காதல் மணம் வேண்டுமென்கிற நீ இப்படிச் சொல்லலாமா என்று கேட்பீர்கள். காதல் ஏற்பாடு முன்பே சொல்லிவிடுவேன். இதுபோல தாழ்ந்த சாதி பையன்களைப் பார்த்து காதல் செய் என்று சொல்லி விடுவேன். தாழ்த்தப்பட்ட மக்களைப் பற்றி அய்யா அவர்கள் அப்படி கருதி இருப்பாரானால் அவர் முன்னேற்றக் கழகத்திலிருப்பதற்கே லாயக்கற்றவர்தான். அவர்களை பார்த்து பறையர் என்று சொல்லிவிட்டோம். அவர்களிலே வைப்பாட்டி மகன் இல்லை. நம்மில் தான் வைப்பாட்டி மகன் என்பது. தாழ்த்தப்பட்ட பெண் தானாகப் போனால் கூட பார்ப்பான் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டான்.

நாம் ஜாதியை ஒழிக்க வேண்டும். நம் நாட்டில் இரண்டே ஜாதி தான் இருக்கிறது. ஒன்று பார்ப்பான் மற்றொன்று சூத்திரன் இதைத் தான் ஒழிக்க வேண்டும். ஒழியாமல் பாதுகாப்பதற்காகத் தான் பார்ப்பான் செட்டி முதலி நாயக்கர் கவுண்டன் படையாச்சி என்று நமக்குள் பல சாதிகளைப் பிரித்து அதில் ஒன்றுக்கொன்று நம்மை ஒன்று சேரவிடாமல் பிரித்து வைத்திருக்கின்றான்.

நாங்கள் தமிழர்கள். சூத்திரர்கள் அல்லர். இந்துக்கள் அல்ல என்கிற உணர்ச்சி நம் மக்களுக்கு வர வேண்டும். இன்றையதினம் இந்த பேச்சு பேசியதற்கு அம்மையாரிடம் அய்யா மேயர் அவர்களிடமிருக்கிற அன்பைவிட அதிகமான அன்பு கொண்டிருக்கின்றேன். . அம்மையாரும் பெருமைமிகு மேயரும் ஓரே கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள். நமக்குள் இதெல்லாம் இருக்கக்கூடாது.

11-12-1968 அன்று சென்னை - அயன்புரத்தில் தந்தை பெரியார் அவர்கள் ஆற்றிய சொற்பொழிவு. "விடுதலை" 15-12-1968 -"பெரியார் களஞ்சியம்" தொகுதி 18- "ஜாதி-தீண்டாமை" பாகம்- 12 பக்கம் 73-81

- தரவு : கவிஞர் கலி.பூங்குன்றன்
துணைத்தலைவர், திராவிடர் கழகம்.